หนึ่งเดือนก่อนเกิด 「เหตุการณ์ล้มเหลวในการตรวจสอบการตื่นใหม่ของพลัง」 ของยอนอี
ณ ช่วงเวลานั้น แทฮาจินยังไม่ได้เข้ามามีบทบาทอะไรในชีวิตของยอนอีแต่อย่างใด
“เฮ้อ……”
เสียงถอนหายใจถูกเปล่งออกมาจากส่วนลึกในลำคอ ยอนอีกวาดตามองรอบ ๆ หอพักสำหรับไกด์หรือที่ซุกหัวนอนแห่งใหม่ของตนเองอย่างเอือมระอาใจ ถึงแม้ว่าการออกแบบจะดูดีสมกับเป็นอาคารโมเดิร์น และสีหน้าของไกด์ที่เดินผ่านไปผ่านมาก็จะดูพึงพอใจ แต่สำหรับยอนอีแล้ว สถานที่แห่งนี้ไม่ต่างอะไรจากขุมนรกเลยสักนิด
– ต้องให้ฉันเตือนอีกกี่ครั้ง? บอกแล้วไงว่าให้เลิกแต่งตัวปิดหน้าปิดตาสักที ไอ้ท่าทางมีพิรุธของแกน่ะ มันสร้างความอึดอัดให้ชาวบ้านเขานะโว้ย!
นั่นคือคำพูดสุดท้ายของอดีตหัวหน้าศูนย์ เขาจ้องสีหน้าที่ไม่รู้สึกรู้สาของอีกคนเขม็ง ก่อนจะหันขวับไปทางอื่นอย่างเอือมระอา
และในวันต่อมา ยอนอีก็ได้รับคำสั่งให้ย้ายไปประจำการที่ 「เมืองหลวง」
พนักงานคนอื่นต่างเก็บความอิจฉาเอาไว้ไม่อยู่ หลังเห็นคำสั่งย้ายดังกล่าวถูกแปะหราอยู่บนบอร์ดประกาศ
– เดี๋ยวสิ คุณไปทำอีท่าไหนถึงได้มีคำสั่งให้ย้ายไปเมืองหลวงได้เนี่ย? น่าอิจฉาจัง ผมเองก็อยากลองใช้ชีวิตในเมืองหลวงบ้าง
– นั่นสิครับ ไม่
