ะ
เจ้าหน้าที่กล่าวขอโทษราวกับเป็นความผิดของตัวเอง เห็นท่าทางแบบนั้นแล้วยอนอีก็ไม่อยากแสดงอาการวางก้ามต่อหน้าเขา เพราะเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย
ยังไม่ทันไรชีวิตก็ชักจะเริ่มยุ่งยากเสียแล้ว อันที่จริงก็ใช่ว่าเขาจะไม่มีบ้านในเมืองหลวง แต่ถึงจะมีบ้านพักส่วนตัวพร้อมอยู่แล้ว ศูนย์เมืองหลวงแห่งนี้ก็ต้องการให้พนักงานทุกคนมาอยู่ที่หอพักอยู่ดี
‘นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย’
ศูนย์เมืองหลวงเป็นที่รู้กันว่างานยุ่งที่สุดจากในบรรดาศูนย์ทั่วทั้งประเทศ นอกจากต้องทำงานล่วงเวลาบ่อยแล้ว ยังเกิดดอร์ (door) ขึ้นบ่อยครั้งด้วยเช่นกัน ยอนอีจึงเตรียมตัวเตรียมใจที่จะถูกใช้แรงงานเยี่ยงทาสในเรือนเบี้ยไว้ล่วงหน้าแล้วพอสมควร
‘แต่ทำไมต้องบังคับให้อยู่ห้องคู่ด้วย’
ยอนอีนึกเสียใจขึ้นมาอีกครั้งเมื่อนึกย้อนกลับไปในตอนที่เข้ารับการตรวจสอบระดับพลัง ตอนนั้นยอนอีมองว่าแค่ระดับ B ก็น่าจะเพียงพอในการใช้ชีวิตได้สบาย ๆ จึงตัดสินใจตบตาทุกคนเพื่อให้ได้ระดับ B มา ถ้ารู้แต่แรกว่าจะถูกเลือกปฏิบัติเพราะเรื่องระดับแบบนี้ สู้ตอนนั้นตัดสินใจเอาระดับ A มาเสียยังจะดีกว่า ใครมันจะไปดีใจที่ถูกเลือกปฏิบัติทั้งที่มีความสามารถโดดเด่นกันเล
