่า ถึงแม้ว่าทั้งหมดนี้ตัวเขาจะเป็นคนเลือกเองก็เถอะ
“ขอบคุณครับ”
ยอนอีเดินสะโหลสะเหลขึ้นไปยังชั้น 9 ของตึก โชคดีที่ห้องคู่มีขนาดไม่แคบจนเกินไปนัก และถึงแม้จะไม่ได้กว้างมาก แต่ก็ยังดีที่มีห้องนอนแยกกันคนละห้อง ส่วนห้องนั่งเล่นซึ่งอยู่ติดกับห้องครัวส่วนกลางนั้น ถ้าให้พูดแบบเกินจริงหน่อย ก็คงต้องบอกว่าเล็กเท่าแมวดิ้นตายเห็นจะได้
เมื่อเดินเข้าไป ยอนอีก็ได้พบกับชายคนหนึ่งที่สวมแค่กางเกงชั้นในกำลังยืนเกาพุงอยู่ด้านใน นัยน์ตาของเขาดูซึมกะทือในทีแรก แต่จู่ ๆ ชายคนนั้นก็เบิกตาโพลงด้วยความตกใจ และขมวดคิ้วจ้องกลับมา
“อ๋อ นายคือไกด์ระดับ B คนนั้นใช่ไหม?”
“ครับ”
เจอกันครั้งแรกก็พูดห้วน ๆ ใส่กันเสียแล้ว พวกไร้มารยาทต้องเจอคนเสียมารยาทกลับซะบ้าง
ยอนอีพยักหน้าตอบส่ง ๆ และเดินผ่านอีกฝ่ายไป ทันทีที่เปิดประตูห้องนอนออกก็พบเตียง ตู้เสื้อผ้าและโต๊ะเขียนหนังสืออย่างละหนึ่งถูกจัดเตรียมไว้แล้ว ยอนอีเปิดกระเป๋าเดินทางใบใหญ่และตั้งใจว่าจะจัดข้าวของสักหน่อย แต่จู่ ๆ รูมเมตเจ้าปัญหาก็เปิดประตูผางเข้ามา
หักคะแนนไปอีกหนึ่ง
ไม่ทันไรก็ละเมิดชีวิตส่วนตัวกันแล้วเหรอ?
“เฮ้ย ไม่คิดจะทักทายกันหน่อยหรือไง?”
ถ้าเป็นที่ศูนย
