งการตรัสรู้นั้นลึกลับมาก แม้แต่พลังชั่วร้ายจากโลกใต้พิภพก็ไม่อาจรุกรานได้ ด้วยการคุ้มครองของศิลาแห่งการตรัสรู้ เลดี้ออนิออนจึงสามารถรักษาจิตใจให้ปกติและปลอดภัยได้
แต่ร่างกายของเธอเริ่มควบคุมไม่ได้แล้ว และตอนนี้มันกำลังเดินไปทั่วห้องด้วยตัวเอง
“ทำไมซ่งซู่หางยังไม่มาอีกนะ…” คุณหญิงหัวหอมพึมพำกับตัวเอง
ในขณะที่ความคิดนี้แวบเข้ามาในใจเธอ ประตูห้องที่บอบบางก็เปิดออกอย่างแรง
ซ่งซูหางที่เปล่งประกายระยิบระยับพุ่งเข้ามาในห้อง แล้วลุกขึ้นหลังจากกลิ้งไปบนพื้นหนึ่งครั้ง
“เฮ้ คุณหญิงหัวหอม!” ซ่งซูหางโบกมือให้คุณหญิงหัวหอมที่นอนอยู่บนพื้น แล้วพูดว่า “ผมมาช่วยเธอแล้วครับ”
น้ำตาของเลดี้ออนิออนไหลอาบแก้ม “ซู่หาง ในที่สุดท่านก็มา!”
ตั้งแต่ได้พบกับซ่งซู่หางจนถึงตอนนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอสังเกตเห็นว่าซ่งซู่หางก็ทำอะไรเท่ๆ ได้เช่นกัน ตัวอย่างเช่น ตอนที่เขาบุกเข้ามาในห้องเมื่อกี้แล้วลุกขึ้นหลังจากกลิ้งไปบนพื้น เขาก็ดูเท่มาก
“คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?” ซ่งซู่หางถาม
“อาการของฉันไม่ค่อยดีนัก” ขณะที่พูดอยู่นั้น คุณหญิงหัวหอมก็มาถึงข้างๆ ซ่งซู่หางแล้ว
หลังจากนั้น เธอจึงกำหมัดเล็กๆ ของเธอแน่นและโจมตีบริเวณน่องของซ่งซู่หางอย่างไม่ปราณี
“…” ซ่งซูหัง
เลดี้ ออนิออน ยิ่งโจมตีอย่างดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ ในตอนนี้ เธอเหมือนนักมวยไทยที่กำลังชกกระสอบทราย มีทั้งการชกซ้าย ชกขวา ศอก และบางครั้งก็มีการเตะหมุนตัวด้วย
หลังจากนั้น เธ
