อก็เคลื่อนไปด้านหลังซ่งซู่หางเพื่อโจมตีที่น่องด้านหลังของเขา
ขณะที่เธอยังคงโจมตีอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดเธอก็กลับมาอยู่ตรงหน้าซ่งซู่หาง กระโดดขึ้นและโจมตีที่หัวเข่าของเขา
ซ่งซู่หางสังเกตเห็นว่าอาการของเลดี้โอเนียนไม่ค่อยดีนัก
“เจ้าถูกพลังชั่วร้ายจากนรกเข้าสิงแล้วหรือ?” ซ่งซูหางถาม
“ใช่ ในที่สุดเจ้าก็สังเกตเห็นเสียที โชคดีที่รากเหง้าของข้าปลอดภัย และพลังชั่วร้ายจากนรกก็ไม่สามารถรุกรานเข้ามาได้ รีบหาทางช่วยข้าให้เร็วเข้า โอเคไหม?” เลดี้หัวหอมกล่าวอย่างมีความสุข
เธอรู้สึกว่าตัวเองน่ารักมาก ๆ ตอนที่ต่อสู้กับซงซูหางแบบตัวต่อตัวแบบนี้
เธอไม่เคยตีลูกน่องของซ่งซู่หางด้วยความมีความสุขแบบนี้มาก่อนเลย
น่าเสียดายที่ตอนนี้เธออยู่ในร่างอสูร และเป็นเพียงต้นหอมเล็กๆ ที่ไร้เรี่ยวแรง มิเช่นนั้น การโจมตีระลอกนั้นคงทำให้กระดูกน่องของซ่งซู่หางหักไปแล้ว!
ซ่งซู่หางเงยหน้าขึ้นมองปีศาจหญิงอีกตนที่เกาะอยู่บนเพดาน โบกมือแล้วพูดว่า “สวัสดี”
“สวัสดีค่ะ คุณซู่หาง” ปีศาจสาวตอบ จริงๆ แล้วตอนที่ซ่งซู่หางบุกเข้ามาในห้อง เธอก็ตกใจมาก
แสงแห่งคุณธรรมอันแข็งแกร่งที่ห่อหุ้มร่างกายของเขานั้นช่างเจิดจรัสเหลือเกิน เท่าที่เธอรู้ จำนวนผู้ที่มีแสงแห่งคุณธรรมเช่นนี้ในโลกแห่งผู้ฝึกฝนวิชาเซียนทั้งหมดนั้นมีไม่ถึงสิบคนด้วยซ้ำ!
ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมเลดี้ออนิออนถึงขอให้ฝ่ายตรงข้ามมาช่วยพวกเขา ในเมื่อเขามีแสงแห่งคุณธรรมอันทรงพลัง
