ตูม! ตูม! ตูม!
พลังภายในร่างของซูเฉินปะทุขึ้น เลือดลมเดือดพล่าน หมัดแต่ละหมัดที่เขาฟาดออกมารุนแรงราวพายุ พัดจนเกิดเสียงหวีดหวิวในอากาศ
แม้องครักษ์เหล่านั้นจะอยู่ในขอบเขตแก่นแท้พลัง ล้วนมีพลังฝีมือสูงส่ง ทว่ากลับไร้พลังต่อต้านต่อหน้าซูเฉิน
ในพริบตาเดียว ร่างองครักษ์หลายคนก็ล้มกลิ้งร้องโอดโอยระงมเต็มลาน
“ฆ่า!”
องครักษ์คนหนึ่งตะโกนลั่น พุ่งเข้าใส่ซูเฉิน
ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม ความสามารถของเขาถึงขั้นระดับเจ็ดของขอบเขตแก่นแท้พลัง นับเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มองครักษ์ทั้งหมด
แม้ซูเฉินดูเหมือนมีเพียงขอบเขตชำระลมปราณขั้นเก้า แต่กลับทำให้เขารู้สึกถึงภัยคุกคาม จึงชักกระบี่ออกจากหลังโดยไม่ลังเล!
เพียงเสียงชักกระบี่ดังขึ้น แสงกระบี่ก็วาบผ่านคมกริบ ราวกับสามารถตัดทุกสิ่งให้ขาดสะบั้น
แต่ซูเฉินกลับขยับเท้าเล็กน้อย ร่างกายพลันเคลื่อนไหวหลบเลี่ยงแสงกระบี่ดุจภูตผี จากนั้นก็ชี้นิ้วไปกลางอากาศ
แสงปลายนิ้วเปล่งประกายเจิดจ้า กระแทกเข้าที่สันกระบี่โดยตรง แรงสะท้อนมหาศาลทำให้กระบี่ในมือขององครักษ์กระเด็นหลุดทันที!
ตูม!
ดวงตาของซูเฉินแฝงด้วยความดุดัน เขาฟาดหมัดออกไปกลางอากาศพร้อมเสียงคำรามของมังกร กดดันแ