เงียบๆ ซึ่งน่าจะมาถึงที่เกิดเหตุในไม่ช้า
นางฟ้าตงฟางหกพยักหน้า “ท่านปล่อยพวกเขาไปง่ายเกินไป”
หลังจากพูดจบ เธอก็ยื่นมือออกไปแล้วใช้มือจิ้มไปที่โซ่พันธนาการอสูรเพื่อคลายมันออก
หลังจากนั้น นางได้มอบโซ่ผูกมัดอสูรให้กับซ่งซู่หาง โซ่นี้อาจถือได้ว่าเป็นของที่ซ่งซู่หางได้มาจากการสงคราม
“เข้ามาแล้วบอกฉันสิ ว่าหนูน้อยไฉไปเจอกับพวกนักล่าอสูรพวกนั้นได้ยังไง” นางฟ้าตงฟางหกอุ้มหนูน้อยไฉไว้ในอ้อมแขนแล้วเดินเข้าไปในอาคาร
ซ่งซู่หางเดินตามเธอไปและเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ให้ฟัง
❄️❄️❄️
“พูดอีกอย่างก็คือ คนที่เสี่ยวไฉ่ตกหลุมรักดันเป็นนักล่าอสูรงั้นเหรอ?” นางฟ้าตงฟางหกไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี
ซ่งซู่หางพยักหน้า
ขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งก็วิ่งเข้ามาหาพวกเขาและโผเข้ากอดซ่งซู่หางราวกับนกนางแอ่นที่บินกลับรัง
“ให้ตายสิ~” ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหวาน “ฉันรู้ว่าฉันทำผิดพลาดไป~ แต่คุณจะยกโทษให้ฉันได้ไหมคะ ได้โปรด~”
“…” ซ่งซูหัง
