เขาอาจช่วยตอบแทนได้บ้าง
“คุณชายซูเฉิน ท่านอย่าพึ่งกล่าวเช่นนั้น! ข้ายังมีเรื่องหนึ่ง อยากขอร้องจากใจจริง!”
เจ้าเมืองเติ้งเอ่ย
“เชิญท่านเจ้าเมืองพูดมาได้เลย” ซูเฉินกล่าว
“บุตรีของข้า จื่อเฉิน ก็จะเดินทางไปฝึกที่นิกายเทพศาสตรา ขอให้คุณชายช่วยพานางเดินทางไปด้วยได้หรือไม่?”
เจ้าเมืองเติ้งกล่าวอย่างจริงใจ
“ได้!”
ซูเฉินครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนพยักหน้า
เขาเห็นได้ชัดว่าแม้ตอนนี้เติ้งจื่อเฉินเพิ่งหายจากโรคเย็น และยังไม่มีพลังยุทธ์ แต่ก็มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ ร่างกายคล้ายจะเป็นหนึ่งในสายเลือดพิเศษในตำนาน หากได้ฝึกฝนในนิกาย จะต้องพัฒนาอย่างรวดเร็วแน่นอน
และเจ้าเมืองเติ้งก็กล้าหาญไม่น้อย ที่กล้าปล่อยบุตรสาวเดินทางร่วมกับเขา
“ขอบคุณมากค่ะ คุณชายซูเฉิน!”
ใต้ผ้าคลุมหน้าของเติ้งจื่อเฉิน ดวงตาคู่งามเปล่งประกายสดใส ยิ้มขอบคุณอย่างจริงใจ
“อย่าชักช้า ออกเดินทางจากเมืองหยุนเจียงตอนนี้เลย ข้าจะพยายามนำท่านไปถึงนิกายเทพศาสตราให้ทันก่อนข่าวจะไปถึงเมืองหลวง!”
ปรมาจารย์กู่หยานเร่งเร้า
“ตกลง!”
ซูเฉินพยักหน้า
แม้เขาไม่หวั่นต่อผู้อาวุโสนิกายเทพศาสตรา หรือแม้แต่ตระกูลจางแห่งเมืองหลวง แต่เขายังมีมารดาและน้องสาวต้องปกป้อง หากสามารถเข้าสู่นิ