“ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้! ซูเหยา รับกระบี่ของข้าไป!”
ซูเฉินกล่าวเรียบ ๆ
แววตาเขาคมวาวราวแสงกระบี่ พลังกระบี่พุ่งออกจากปลายนิ้ว แฝงไว้ด้วยเสียงคำรามของมังกรโบราณ
ในสายตาของทุกคน คล้ายมังกรเทพตัวหนึ่งทะยานออกจากปลายนิ้วของซูเฉิน ทะลุอากาศด้วยความเร็วสูง มุ่งสู่ซูเหยาอย่างรวดเร็ว
พลังกระบี่นั้นแผ่ขยายไปทั่วเก้าเมฆา ลอยล่องอยู่กลางอากาศราวแสงพุ่งพราย แฝงไว้ด้วยพลังปราณแท้ที่หนักหน่วงจนผู้คนไม่กล้าขัดขืนแม้แต่ในใจ
ใบหน้าซูเหยาเปลี่ยนสีอย่างฉับพลัน นางยกกระบี่น้ำแข็งหยกขึ้นต้านทานอย่างรวดเร็ว
ตูม!
พลังกระบี่ปะทะกระบี่น้ำแข็งหยก เสียงหวีดหวิวดังสนั่น แรงอำนาจราวเทพยักษ์ถาโถมใส่ร่างซูเหยาอย่างจัง ราวกับฟ้าผ่ากลางอก กระบี่ในมือกระเด็นออกไปทันที
ร่างของซูเหยาถูกซัดกระเด็นอย่างแรง กระแทกพื้นเวทีจนเลือดพุ่งทะลัก ลมหายใจอ่อนแรงลงทันที
“เจ้า…อยู่ระดับเก้าขอบเขตชำระลมปราณ? เป็นไปไม่ได้!”
ดวงตาซูเหยาฉายแววตกตะลึงถึงขีดสุด
ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน ทะเลปราณของซูเฉินยังถูกทำลาย กลายเป็นขยะที่ไม่สามารถบ่มเพาะได้
แต่ในเวลาเพียงไม่กี่วัน ไม่เพียงทะเลปราณของเขาฟื้นคืน แต่ยังทะลวงสู่ระดับเก้าขอบเขตชำระลมปราณ อีกทั้งพลังต่อสู้ย
