“อะไรกัน?!”
ทั่วทั้งลานประลองเงียบกริบ!
ทุกสายตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น
ซูเหยาใช้โอสถระเบิดพลังเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งถึงหลายเท่า มีพลังเทียบเท่าผู้บ่มเพาะขอบเขตแก่นแท้พลัง แล้วโจมตีซูเฉินอย่างรุนแรง
แต่สุดท้ายซูเหยาก็ยังพ่ายแพ้!
ฝ่ามือของซูเฉินราวกับมังกรยักษ์ สะบัดกระบี่น้ำแข็งหยกหลุดจากมือซูเหยา ทำลายกระบวนท่าพลังดาบ และซัดนางกระเด็นออกไป
“ข้าแพ้แล้ว…”
ซูเหยานอนแน่นิ่งอยู่บนเวที ใบหน้าซีดขาว ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง สายตาเต็มไปด้วยความสูญสิ้น
ไม่ว่านางจะพยายามใช้ทุกกลยุทธ์และพลังมากเพียงใด สุดท้ายกลับพ่ายแพ้ต่อซูเฉิน
“ซูเหยา ข้าเคยบอกแล้วว่า สิ่งใดที่เจ้าแย่งไปจากข้า ข้าจะเอาคืนด้วยมือตัวเอง! เจ้ายังจะพูดอะไรได้อีกไหม?”
ซูเฉินกล่าวเสียงเรียบ
เขาดึงตราศักดิ์สิทธิ์เทพศาสตราออกจากอกซูเหยา
ตรานี้ทำจากวัสดุประหลาดไม่ใช่ทองไม่ใช่หยก สลักอักษรโบราณคำว่า “เทพศาสตรา” ดูทรงอำนาจและลึกลับ
ตราศักดิ์สิทธิ์เทพศาสตรานี้คือสิทธิ์ให้เข้านิกายเทพศาสตราโดยตรง หนึ่งในนิกายสูงสุดของราชอาณาจักรต้าหลี มีเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้น
บัดนี้มันได้กลับคืนสู่เจ้าของที่แท้จริงแล้ว!
“ซูเฉิน! ตรานั้นเป็นข
