เล็ก แต่พลังในการรัดของมันกลับแข็งแกร่งมาก”
ดวงตาของกู่หยวนเป็นประกายขึ้นมา เขารีบขัดจังหวะ “เดี๋ยวก่อน ท่านผู้เฒ่า งูตัวเล็กที่ท่านว่ามีพลังรัดมหาศาลนั้นคือชนิดใดหรือขอรับ?”
เฒ่าตาเดียวใส่งูหงอนไก่กลับเข้าไปในไห ลุกขึ้นเดินไปที่ลานบ้านแล้วยกแผ่นกระเบื้องชิ้นหนึ่งขึ้น
ในไม่ช้า งูประหลาดสีเทาขาวตัวหนึ่งก็เลื้อยออกมาจากไห
งูตัวนี้มีรูปร่างแปลกประหลาดมาก
ลำตัวของมันยาวกว่าหกฉื่อ แต่ส่วนที่หนาที่สุดของลำตัวก็หนาเพียงเท่านิ้วก้อยของกู่หยวนเท่านั้น
มีเพียงหัวของมันที่ใหญ่กว่าลำตัวเรียวเล็กของมันหนึ่งรอบ
โดยรวมแล้ว ดูเหมือนเชือกป่านเส้นหนึ่ง
“นี่คืองูปากใหญ่”
เฒ่าตาเดียวอธิบายว่า “แม้งูชนิดนี้จะไม่มีพิษ แต่ก็สามารถกลืนเหยื่อที่ใหญ่กว่าตัวเองได้มาก และพลังในการรัดของมันก็แข็งแกร่งอย่างยิ่ง ตัวนี้เคยรัดกระต่ายป่าจนขาดเป็นสองท่อนมาแล้ว”
“เมื่อสองปีก่อน มีนายพรานคนหนึ่งถูกงูปากใหญ่พันเข้าที่แขน เขาไม่สามารถสะบัดหลุดได้เลย ในที่สุด สหายของเขาต้องใช้มีดพร้าทุบหัวงูจนแหลกจึงจะช่วยเขาได้ ทว่าแขนข้างนั้นก็ถูกบิดจนเป็นเกลียวราวกับเปียและใช้การไม่ได้แล้ว สุดท้ายก็ต้องตัดทิ้งไป”
กู่หยวนฟังพลางพยักหน้าซ้ำ ๆ ดวงตาของเขาก็ยิ่งสว่างขึ้นเรื่อย ๆ
ความสามารถในการรัดที่แข็งแกร่ง ร่างกายที่แข็งแกร่งและ
