อย่างไม่ทราบว่ามาจากไหน ด้วยความตกใจหลงจินเหอจึงรีบหันหลังกลับไปหาทั้งสองคน ก่อนจะตะโกนออกไป
“เป็นเป้าหมายของภารกิจนี้ เดี๋ยวข้าจะจัดการเอง”
ผู้อาวุโสเทียนที่ยืนอยู่ด้านหลังของหลงจินเหอก็เปิดปากกล่าวออกมา
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลงจินเหอก็พยักหน้าเล็กน้อย ก่อนเด็กหนุ่มจะถอยหลังกลับมายืนอยู่ด้านข้างของผู้อาวุโสเทียน
กลิ่นอายที่ชายชุดดำทั้งสองคนปลดปล่อยออกมามันไม่ได้ด้อยไปกว่าของผู้อาวุโสเทียนเลย
ระดับพลังลมปราณของชายชุดดำทั้งสองคนไม่น่าจะแตกต่างกับผู้อาวุโสเทียนมาก
“จากที่ฟังมา รูปลักษณ์แบบนี้ไม่ผิดตัวอย่างแน่นอน”
ชายชุดดำทั้งสองคนไม่ได้สนใจเกี่ยวกับผู้อาวุโสเทียนเลยแม้แต่น้อย
แต่ทั้งสองหันมาจ้องมองที่หลงจินเหอ ก่อนจะหันกลับไปคุยกันอีกครั้ง
“เป้าหมายของพวกมันเป็นข้าอย่างงั้นหรือ?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลงจินเหอจึงขมวดคิ้วแน่นทันที
ทว่าขณะที่หลงจินเหอกำลังจะหันกลับไปมองผู้อาวุโสเทียนที่ยืนอยู่ด้านข้าง เขาก็พบว่าฝ่ามือชายชรากำลังพุ่งตรงมาที่บริเวณหน้าท้องของตนเอง
ดีที่ก่อนหน้านี้หลงจินเหอแอบโคจรพลังลมปราณเอาไว้โดยที่ไม่ให้ชายชรารู้ตัว
ทำให้เด็กหนุ่มไหวตัวหลบได้อย่างทันเวลา แต่ก็โดนไปกว่า
