ปีก่อนหน่ะมี”
“ตอนนั้นอาจารย์เล่าให้ข้าฟังว่าระดับพลังลมปราณของศิษย์พี่ซานอวิ้นอยู่ในระดับปราณปฐพีขั้นเก้า”
ฮัวเหม่ยกล่าวพร้อมกับยิ้มให้หลงจินเหอ
“ระดับปราณปฐพีขั้นที่เก้า!”
หลงจินเหอแทบจะลืมหายใจไปชั่วครู่ เป็นอย่างที่เด็กหนุ่มคิดเอาไว้เลย
ตั้งแต่ที่ได้ประลองฝีมือกันที่เมืองใหญ่ ซานอวิ้นเป็นคนที่ซ่อนความแข็งแกร่งเอาไว้จริงด้วย
เมื่อสองปีก่อนอยู่ระดับปราณปฐพีขั้นที่เก้า?
แล้วปัจจุบันละ ไม่ใช่ว่าเป็นระดับปราณปฐพีขั้นที่สิบไปแล้วหรือ?
อีกทั้งยังได้รับน้ำทิพย์สวรรค์ไปอีกที่เมืองใหญ่ ไม่ใช่ว่ากลายเป็นระดับปราณนภาไปแล้ว?
การที่สามารถไปถึงระดับปราณนภาก่อนอายุสามสิบปีถือว่าเป็นอัจฉริยะหาตัวจับยากแล้ว แต่ว่าหลงจินเหอดูรูปร่างของซานอวิ้นจากภายนอก อายุน่าจะเพียงแต่ยี่สิบสามยี่สิบสี่ปีเท่านั้น สามารถไปถึงระดับปราณนภาได้แล้ว?
“จินเหอ เจ้าเป็นอะไรไป?”
ฮัวเหม่ยที่สังเหตุเห็นว่าหลงจินเหอนิ่งเงียบไป หญิงสาวจึงใช้มือไปลูบหน้าของเด็กหนุ่ม เพื่อเรียกสติ
“ศิษย์พี่หญิงฮัวเหม่ย ข้าสบายดี พอดีแค่มีเรื่องให้คิดนิดหน่อยหน่ะ”
หลงจินเหอกล่าวด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะใช้มือไปจับมือของฮัวเหม่ยที่กำลังลูบหน้า
