าจารย์?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ก็ทำให้หงเยว่ถามกลับด้วยสีหน้าสงสัย
“หงเยว่ เจ้าคิดว่าข้าจะไม่รู้หรือไงกัน? เจ้าทำตัวแปลกมาสักพักแล้ว ตั้งแต่ได้รู้จักกับหลงจินเหอ ไม่ใช่ว่าเจ้าก็ชอบเขา?”
“หงเยว่ ในโลกนี้ อาจจะไม่มีใครรู้จักนิสัยของพวกเจ้าดีพอไปมากกว่าข้าอีกแล้ว”
“ที่มาของหลงจินเหอลึกลับ แม้กระทั่งจื้อโหยวที่สนิทกับข้าที่สุด ก็ยังไม่กล้าเปิดปาก”
“เบื้องหลังของเขาย่อมไม่ธรรมดา ดีไม่ดีอาจจะยิ่งใหญ่กว่านิกายของเราก็เป็นไปได้”
“ในอนาคตข้างหน้า หากมีปัญหาจนนิกายไม่อาจแก้ไข้ได้ บางหลงจินเหออาจจะเป็นที่พึ่งสุดท้ายให้แก่พวกเจ้า”
ผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“อาจารย์ ข้า…”
เมื่อได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิง นั่นยิ่งทำให้หงเยว่นิ่งเงียบ และก้มหน้าลง นางไม่รู้ว่าควรจะตอบเช่นไร?
_______________________________________________________________________________________________________
