ระดับปราณก่อตั้ง!”
เสียงของผู้อาวุโสที่ตะโกนออกไปเมื่อครู่ ทำให้เรียกสติของเหล่าผู้คนกลับมาจากอาการตกตะลึง
“มีใครยังต้องการที่จะท้าทายอีกหรือไม่?”
หลังจากที่ฮันหลางถูกแบกกลับไปรักษาแล้ว หลงจินเหอจึงเดินมาหยุดอยู่หน้าแท่นเสาสรรค์ที่ห้าก่อนจะเปิดปากตะโกนออกไป
ก่อนหน้านี้หลังจากที่ฮันเทียนพ่ายแพ้ไป ซึ่งยังคงมีเด็กรุ่นใหม่ที่กำลังรอท้าทายหลงจินเหอต่อ
แต่ว่าหลังจากที่ฮันหลางพ่ายแพ้ไปแล้ว ความคิดของเหล่าเด็กรุ่นใหม่ต่างก็ล้มเลิกทันที
ขนาดฮันหลางที่ถือว่าเป็เด็กอัจฉริยะรุ่นใหม่ยังพ่ายแพ้ แล้วพวกเขาจะเอาอะไรไปชนะ?
เมื่อได้ยินเสียงของหลงจินเหอก็ทำให้สีหน้าของเด็กรุ่นใหม่หดหู่และเศร้าหมองลงทันที
“ไม่จำเป็นต้องต่อสู้อีกต่อไป การต่อสู้เพื่อแย่งชิงแท่นเสาสวรรค์ได้จบลงแล้ว”
ผู้อาวุโสชุดเขียวที่ทำหน้าที่ดูแลแท่นเสาสวรรค์พลันกล่าวขึ้นมา
“เด็กน้อยฝีมือของเจ้านับว่าไม่เลว ข้าไม่ได้พบเจอเด็กมากพรสวรรค์เช่นนี้มานานแล้ว”
ผู้อาวุโสชุดเขียวหันมามองทางหลงจินเหอ
“ผู้อาวุโส ท่านชมข้าเกินไปแล้ว”
หลงจินเหอกล่าวพร้อมกับส่ายหน้า
“ดี เสี่ยวจิน เจ้าขึ้นไปยืนข้างบนได้แล้ว”
ผู้อาวุโสชุดเขียวกล่าวต่อ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลงจ
