เร็ว
“เจ้าหนู หลบเร็วเข้า”
“อยากตายหรือไงกัน ทำไมถึงยังไม่หลบอีก?”
“เจ้าไม่รู้สึกถึงความผิดปกติหริอไงกัน?”
“เหตุใด ทำไมพลังลมปราณมากมายถึงได้ไปรวมอยู่ที่จุดเดียวกัน?”
“เจ้าหนูนั่น กำลังคิดที่จะทำสิ่งใด?”
หลังจากที่ฮันหลางเป็นฝ่ายจู่โจมเข้าไปก่อนด้วยเพลิงรูปมังกรอันใหญ่โตที่ราวกับมันกำลังมีชีวิตจริง
ทำให้ผู้คนบางส่วนพยายามเรียกให้หลงจินเหอถอยกลับแล้วยอมแพ้ ด้วยพรสวรรค์อันน่าตกตะลึงของเด็กหนุ่ม ถ้าหากรีบตายไปคงจะเสียดายแย่ และคนอีกบางส่วนที่กำลังงงงวยกับการกระทำของเด็กหนุ่มอยู่
“ผู้อาวุโส ท่านเป็นอะไรไป?”
เจ้าเมืองหญิงหันหลังกลับไปถามชายชราทั้งสองคนที่เงียบมาสักพักแล้ว แต่ก็ยังสังเกตุได้จากสีหน้าที่เปลื่ยนไป
“ทักษะนั่นมัน! ซานเทียน เจ้ายังจำได้ไหมเมื่อหนึ่งพันปีก่อน”
ชายชราชุดขาวไม่ได้ตอบเจ้าเมืองหญิง แต่หันไปกล่าวกับชายชราชุดดำ
“เหมือนกับเมื่อตอนนั้นเลย มันคือ’ดัชนีสวรรค์’ไม่ผิดอย่างแน่นอน”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายชราชุดดำก็หันไปจ้องมองที่หลงจินเหออีกครั้ง ราวกับจะนึกบางอย่างออก
“ทักษะดัชนีสวรรค์ รุนแรง? ผู้อาวุโสท่านเคยเห็นมาก่อนงั้นหรือ?”
เจ้าเมืองหญิงกล่าวถามอีกครั้ง
“เราเคยเห็นแน่นอน ทักษะ
