สภาพฝ่าให้เป็นกลายกรงเล็บ
หวังจะตรงเข้าไปที่คอของเด็กหนุ่ม ตรงหน้าทันที
“คิดไม่ถึงว่า มันจะเลือกที่จะเข้ามาโจมตีแบบซึ่งหน้าเช่นนี้”
หลงจินเหอพึมพัม ก่อนจะปรากฏรอยยิ้มที่มุมปาก
ฮันหลางยังคงพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็ว
ระดับปราณปฐพีขั้นที่สอง แม้ว่าชายหนุ่มคิดว่าตัวหลงจินเหออาจจะมีดีแค่พละกำลังที่มากมายกว่าระดับปกติ
แต่อาจจะเสียเปรียบด้านความเร็ว ชายหนุ่มจึงเลือกที่จะเป็นฝ่ายจู่โจมเข้าไปก่อน และยังคิดอีกว่าด้วยระดับปราณก่อตั้งขั้นที่เก้าของหลงจินเหอ ไม่น่าจะตามความเร็วของเขาทันแน่นอน
เมื่อฮันหลางเข้ามาใกล้ตัวหลงจินเหอ ซึ่งห่างกันไม่ถึงสิบก้าว ชายหนุ่มก็ฉีกยิ้มกว้างทันที เพราะคิดว่าหลงจินเหอ อาจจะตามความเร็วของตนเองไม่ทัน
“เสร็จข้าล่ะ! เจ้าหนู”
ฮันหลางเปิดปากกล่าวพร้อมกับใช้พลังลมปราณห่อหุ่มไปที่กรงเล็บของตนเองให้คมกริบยิ่งกว่าเดิม
ทว่าขณะที่กรงเล็บของฮันหลางสัมผัสเข้าไปที่คอของหลงจินเหอ รอยยิ้มของชายหนุ่มพลันหุบลงทันที
เพราะว่าสิ่งที่ชายหนุ่มสัมผัสโดน ไม่ใช่คอของเด็กหนุ่ม แต่เป็นเพียงอากาศธาตุที่เหลือเพียงแค่ภาพติดตาของเด็กหนุ่ม
ถ้าหากว่าหลงจินเหอไม่มีทักษะก้าวอัสนี
การที่จะหลบหนีค