อย
“ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า! คิดไม่ถึงว่าคนที่ไม่ค่อยยุ่งเกี่ยวกับผู้อื่นอย่างแม่นางมู่ จะสังเกตุข้าอยู่ตลอดเวลา”
ซานอวิ้นหัวเราะออกมาอีกครั้ง
“ยังมีใครที่ต้องการจะขึ้นมาอีกหรือไม่”
“หากไม่มี เช่นนั้นแท่นเสาสวรรค์ที่ห้าจะต้องตกเป็นของข้า”
ฮันเทียนพลันกล่าวขึ้นมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ดังก้องกังวาลไปทั่ว
ฟุบ!
หลังจากที่ฮันเทียนกล่าวจบได้ไม่นาน หลงจินเหอจึงกระโดดจากจุดที่ยืน มาหยุดอยู่ด้านหน้าของฮันเทียน
“อะไรกัน!”
“เด็กงั้นหรือ?”
“นี่มันเรื่องตลกอะไรกัน!”
“เห้ยเจ้าหนู ที่นี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่นนะ”
“รีบลงมาซะ!”
แม้ว่าจะมีเสียงของคนที่ไม่พอใจมากมายตะโกนขึ้นมา แต่หลงจินเหอก็ไม่ได้สนใจกับเสียงคัดค้านพวกนี้แต่น้อย
“เจ้าหนู รู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังทำสิ่งใดอยู่”
ฮันเทียนจ้องมองหลงจินเหอตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะเปิดปากกล่าว
“แน่นอนข้ารู้สิ่งที่กำลังทำอยู่ คงต้องขอคำชี้แนะจากพี่ชายเสียหน่อย”
หลงจินเหอกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“เจ้ากำลังจะท้าทายข้า!?แน่ใจแล้วสินะ?”
ฮันเทียนถามอีกครั้ง
“ข้าแค่อัดพี่ชายให้เละ และขึ้นไปยืนบนแท่นเสาสวรรค์สุดท้าย เรื่องมันก็แค่นั้น”
หลงจินเหอกล่าวอย่างตรงไปตรงมา
“ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า! อย่างเจ้าเนี่ย
