ขึ้นภายในห้อง
อ๊าก!
“นี่มันคือ? วิธีการบรรลุขั้นที่สองจริงงั้นหรือ?”
หลงจินเหอกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงมาก เนื่องจากโดนความเจ็บปวดยังคงจู่โจมใส่เข้ามาไม่มีหยุด
หลงจินเหอรู้สึกว่าหัวใจกำลังเต้นเร็ว และเริ่มไม่เป็นจังหวะอย่างมาก อาจจะเป็นเพราะความกลัวที่เขากำลังได้รับ
เขาไม่ทราบว่าเวลาได้เดินผ่านไปนานเท่าใดแล้ว แต่ความเจ็บปวดก็ยังคงไม่หายไป
จนในที่สุดหลงจินเหอก็ไม่สามารถอดทนต่อความเจ็บปวดได้ สติเริ่มที่จะลืมเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
เวลาผ่านไปเนิ่นนาน หลงจินเหอจึงเริ่มได้สติกลับมาอีกครั้ง
เสียงครางภายในลำคอของหลงจินเหอ ก่อนที่เขาจะลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง
“เดี๋ยวก่อน! ความรู้สึกนี่มัน ข้าบรรลุขั้นที่สองแล้ว!”
แม้ว่าจะยังไม่ได้ออกแรงแต่อย่างใด แต่หลงจินเหอก็สามารถรู้สึกได้ทันทีถึงการเปลื่ยนแปลงของร่างกาย
“ทำไมข้าถึงยังสามารถขยับตัวได้? ไม่ใช่ว่ากระดูกภายในร่างกายหักไปหมดแล้ว?”
เมื่อลองขยับตัวดู ซึ่งเขาก็พบว่าร่างกายเป็นปกติดีราวกับเรื่องเมื่อวานไม่ได้เกิดขึ้น
“เหม็นชะมัด! มาจากพวกนี้งั้นหรือ?”
หลงจินเหอมองลงไปที่พื้นห้องที่เต็มไปด้วยคราบเลือดผสมกับของเหลวสีดำ ก่อนจะสูดดมที่ชุดของตวเอง
เนื่องจากเขาเ
