้า”
ชายวัยกลางคนกล่าวพร้อมกับชี้นิ้วมาที่หลงจินเหอ
“หนุ่มน้อย เจ้ามีอะไรที่จะพูด?”
เจ้าเมืองหญิงหันมาจ้องมองที่หลงจินเหอพร้อมกับหรี่สายตาต่ำลง
“พี่สาว เป็นอย่างที่คนของตระกูลหนานพูดมาจริง ข้าเป็นคนอาละวาดที่ตึกโอสถตระกูลหนานเอง”
หลงจินเหอกล่าวอย่างไม่รู้สึกเกรงกลัว
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายวัยกลางคนก็เผยรอยยิ้มทันที เพราะคิดว่าหลงจินเหอจะต้องโดนเจ้าเมืองหญิงกำจัดอย่างแน่นอน
“แต่ ฝ่ายที่เริ่มก่อนเป็นทางตึกโอถสของตระกูลหนานต่างหาก ที่มาลอบโจมตีที่ตึกโอสถของท่านปู่ก่อน ข้าก็แค่มาคิดบัญชีแทนท่านปู่เท่านั้น”
หลงจินเหอกล่าวต่อ เมื่อได้ยินเช่นนี้รอยยิ้มของชายวัยกลางคนก็หุบทันที
“เป็นเรื่องโกหก ท่านเจ้าเมืองอย่าได้เชื่อคำพูดของเด็กน้อยเช่นนี้”
ชายวัยกลางคนก็รีบกล่าว
“ผู้อาวุโสตระกูลหนาน รีบขอโทษเจ้าของตึกโอสถ”
เจ้าเมืองหญิงกล่าวก่อนจะหันมาหน้ามาทางชายชรา
“ตะ-แต่นี่มัน”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายวัยกลางคนก็รุ้สึกกระอักกระอ่วมขึ้นมาทันที
“ขอโทษเจ้าของตึกโอสถ เจ้าต้องว่าจะให้ข้าลงมือเอง?”
“เจ้าคิดว่าจะหลอกข้าได้? ข้ามีคนอยู่ทั่วทุกที่ภานในเมือง เจ้าคิดว่าข้าจะไม่รู้เรื่องอะไรที่เกิดขึ้นเลยงั้นห
