ได้ว่ามันคือเสน่ห์ในแบบผู้ใหญ่
นางสวมชุดยาวสีม่วงอ่อน ไม่ว่าจะเป็น ผมสีดำขลับยาวที่ถูกมัดรวบเอาไว้อย่างสวยงาม ตาจมูกปากคิ้ว ล้วนเข้ากันได้กับใบหน้ารูปไข่ที่เต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวน และผิวที่ขาวเนียนราวกับหยกหิมะอันบริสุทธิ์
หลงจินเหอกล้าพูดได้เลยว่า ความงดงามของนาง แตกต่างกับสตรีทั้งหมดที่เขาเคยเจอมาทั้งหมด
“เจ้าเด็กน้อย! พอได้แล้ว”
เสียงของชายชราพลันดังมาจากข้างหลังของหญิงสาวชุดม่วง ก่อนที่จะปรากฏร่างกายของเขาที่กำลังรีบเร่งทะยานมาด้วยความเหนื่อยล้า
“ท่านปู่ เป็นไงบ้างฝีมือข้า?”
หลงจินเหอกล่าวด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะยักไหล่ไปทางชายชรา
“เจ้าเด็กบ้า! เล่นอาละวาดซะเละเทะเลย”
ชายชราจึงเดินมาแจกมะเหงกใส่หลงจินเหออีกที
“ท่านเจ้าเมือง”
ชายวัยกลางคนประสานมือคารวะไปทางหญิงสาวชุดม่วงโดยไม่คาดคิด
“นางเป็นเจ้าเมืองงั้นหรอ?”
ดวงตาของหลงจินเหอเบิกกว้างขึ้นมาพร้อมกับบ่นพึมพัม
“นี่มันเกิดเรื่องอะไรกันขึ้น? ลืมไปแล้วหรอว่ามีกฏห้ามต่อสู้กันภายในเมือง”
เจ้าเมืองหญิงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนที่ตาหงส์ของนางจะกวาดมองสลับไปยังคนทั้งสองเบื้องหน้า
“เป็นเจ้าเด็กนั่น! จู่ๆก็มาอาละวาดที่ตึกโอสถตระกูลหนานของข
