อ ก่อนร่างกายจะวาบแวบหายไปเหลือเพียงแต่ภาพติดตา
ฟุบ!
หลงจินเหอวิ่งมาปรากฏด้านข้างของชายวัยกลางคน ก่อนจะยกขาและเตะเข้าไปซี่โครงอย่างเต็มแรง
‘รวดเร็วมาก!’
เมื่อเห็นหลงจินเหอเข้ามาด้วยความเร็วสูง จนชายวัยกลางคนรู้สึกตะลึงอย่างมาก
ปัง!
ร่างกายของชายวัยกลางคนกระเด็นถอยไปไกลหลายก้าว แต่ก็ไม่ได้บาดเจ็บหนักอะไร เนื่องจากใช้แขนรับเอาไว้ได้ทันพอดี
‘เหตุถึงมีพละกำลังมากมายขนาดนี้ แขนข้ากำลังสั่น?’
แม้ว่าชายวัยกลางคนจะรู้สึกทึ่งกับความเร็วอันน่าตกใจของหลงจินเหอแล้ว เมื่อได้รับรู้ถึงพละกำลังก็ยิ่งตื่นตระหนกเข้าไปใหญ่
“เมื่อกี้ แค่ยืดเส้นยืดสายเท่านั้น ต่อจากนี้แหละของจริง”
ตั้งแต่ที่ได้กินโอสถที่กลั่นมาจากหญ้าโลหิตเพลิงเข้าไป ทำให้การควบคุมพลังลมปราณภายในร่างกายของหลงจินเหอต่างกับเมื่อก่อนราวฟ้ากับเหว
“ทั้งสองคนพอแค่นั้นแหละ…”
ทว่าขณะนั้นก็มีเสียงอ่อนโยนของผู้หญิงมาจากท้องนภาอันห่างไกล
เมื่อหลงจินเหอหันหลังกลับไป ร่างกายของเขาแทบจะทื่อเป็นหิน เพราะรู้สึกตะลึงกับความของหญิงสาวผู้มาใหม่อย่างมาก
แม้ว่าดูจากภายนอกอายุของนางอาจจะเกินสามสิบปีไปแล้ว แต่ก็งดงามไม่น้อยไปกว่าหญิงสาวเยาว์วัยเลยด้วยซ้ำ เรียก
