“อาจจะเป็นเพราะโอสถที่ตึกของข้าทำมันมีประสิทธิภาพมากกว่า!”
“จึงทำให้ตึกโอสถตระกูลหนานที่มีความแค้นต่อกันอยู่แล้วก็ยิ่งเพิ่มพูนเข้าไปอีก”
“เพราะเมืองใหญ่ มีท่านเจ้าเมืองคอยดูแลอยู่ตลอด ตึกโอสถของตระกูลหนานจึงไม่กล้าที่จะลงมือ”
“แต่ข้าก็คิดไม่ถึงเช่นกัน ว่ามันจะกล้าลงมือทั้งอย่างงั้น”
ชายชราถอยหายใจ ก่อนจะเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้แก่หลงจินเหอได้ฟัง
เขาไม่ได้หวังจะแก้แค้น สาเหตุเล่าออกไปล้วนต้องการจะทำให้ หลงจินเหอไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวตระกูลหนาน
แต่หารู้ไม่ว่า การทำเช่นนี้ เหมือนกับราดน้ำมันใส่กองเพลิง
ยิ่งเป็นหลงจินเหอที่ติดค้างบุญคุณของชายชรา เขายิ่งไม่อาจยกโทษให้กับการกระทำที่โง่เขลาของตระกูลหนานได้
“มันอาศัยช่วงเวลาที่คนจากตึกโอสถของข้าไม่อยู่ แอบเข้ามาโจมตี ข้าจึงไม่สามารถทำอะไรได้”
ชายชรากล่าวต่อ
“เดี๋ยวก่อน เจ้าเด็กน้อย เจ้ากำลังจะไปไหน?”
ชายชรามีประสาทสัมผัสที่ไหวมาก เพราะเขาคือนักปรุงโอสถ เห็นเพียงร่างกายที่กำลังวูบไหว
เขาจึงรีบคว้าแขนของหลงจินเหอเอาไว้ทันที
“ท่านปู่! ข้าจะไปสั่งสอนพวกมันนะสิ”
หลงจินเหอขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ข้าคงห้ามไม่ได้แล้วสินะ”
ชายชราบ่นพึมพัม แต่ก็หนีไม่พ้นหู
