ตระกูลเราตะเพิดหนีกันหมดเลย!”
ชายหนุ่กล่าวด้วยสีหน้ามืดมนอย่างมาก
“เดี๋ยวข้าออกไปดูเอง!”
เมื่อกล่าวจบ ชายวัยกลางคนจึงรีบวิ่งออกไป
ณ ด้านหน้าของตึกโอสถตระกูลหนาน
“พวกเจ้ารีบไปตามผู้อาวุโสมาเร็วเข้า ข้าจะถ่วงเวลาเจ้าเด็กนี่ไว้เอง”
ศิษย์ตระกูลหนานกล่าวด้วยใบหน้าเคร่งขรึม
“เข้าใจแล้วศิษย์พี่!”
ศิษย์ตระกูลหนานพยักหน้าพร้อมกับวิ่งกลับเข้าไปภายในตึกทันที
“เข้ามาเลย! เจ้าหนู! บังอาจกล้ามาท้าทายตระกูลหนานของเรา”
ศิษย์ตระกูลหนานจึงหยิบกระบี่เล่มยาวออกมาจากฝักในเอว
ย๊ากกก!
ศิษย์ตระกูลหนานก็ใช้พลังลมปราณห่อหุ่มกระบี่เล่มยาวเอาไว้ ก่อนที่มันจะพุ่งเข้ามาแทงหลงจินเหอ
กึก!
หลงจินเหอไม่ได้หลบแม้แต่น้อย เพียงแค่ยกมือขึ้นมา ก่อนจะจับไปที่กระบี่เล่มยาวและหยุดเอาไว้อย่างง่ายดาย
“จะจัดการข้าด้วยระดับปราณแท้จริงอย่างงั้นนะหรอ?”
หลงจินเหอจับล็อคกระบี่ภายในเอาไว้แน่น ก่อนจะใช้เท้ายกขึ้นและเตะเข้าไปข้างลำตัวอย่างจัง
ผ๊วะ!
อั่ก!
ศิษย์ตระกูลหนานที่โดนเตะเข้าไปอย่างจัง เลือดพุ่งพวยออกมาจากปากเป็นสาย ก่อนที่ร่างกายของมันจะบินเข้าไปทับถมกับศิษย์ตระกูลหนานที่นอนหมดสติอยู่ก่อนหน้านี้
_____________________________________