ความเร็วเลยแม้แต่น้อย”
“ทุกหมัดที่ต่อยออกไปล้วนหนักแน่นและเต็มเปี่ยมพลังอย่างมาก”
กลุ่มของผู้คนที่เฝ้าสังเกตุดูการต่อสู้ของหลงจินเหอกับชายหนุ่มชุดเหลืองกันอยู่ข้างเวที ต่างก็วิจารณ์กันไปต่างๆนาๆ
“ฝีมือดีกว่าที่ข้าคิดเอาไว้มากน้องชาย”
ชายหนุ่มชุดเหลืองยิ้มให้หลงจินเหอ
“พี่ชาย กล่าวชมเกินไปแล้ว ท่านก็แค่อ่อนข้อให้ข้ามากกว่า”
สิ่งที่หลงจินเหอได้กล่าวออกไป นั่นไม่ได้เกินจริงเลยแม้แต่น้อย
หลงจินเหอคิดว่าชายหนุ่มชุดเหลืองยังไม่ได้แสดงฝีมือที่แท้จริงเลยด้วยซ้ำ
ถ้าหากหลงจินเหอแสดงฝีมือจริง เขาก็ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถเอาชนะชายหนุ่มชุดเหลืองเบื้องหน้าได้หรือไม่
“ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า! งั้นหรอ ข้าคิดว่าน้องชายก็ยังไม่ได้แสดงฝีมือแท้จริงด้วยเช่นกัน
“เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
“น้องชายเจ้าชื่อว่าอะไร เผื่อครั้งหน้าเราอาจจะมีโอกาสได้พบกันอีกครั้ง ข้าซานอวิ้น”
ชายหนุ่มชุดเหลืองกล่าว
แต่หลงจินเหอก็ไม่ได้เลือกที่จะตอบกลับไปทันที เพราะว่ายังอยู่กลางเวทีประลองและมีคนอยู่เป็นจำนวนมาก
เขาจึงเอากระดาษออกมา ก่อนจะเขียนชื่อและส่งไปทางซานอวิ้น
“ชื่อนี้ข้าได้ยินมาสักพักแล้ว ไม่คิดว่าจะมาเจ
