อตัวจริง จะดูเด็กกว่าที่คิดเอาไว้เสียอีก”
หลังจากที่ได้อ่านข้อความภายในกระดาษแล้ว ซานอวิ้นจึงหัวเราะขึ้นมาอีกรอบ
“ขอบคุณมากพี่ชายซานอวิ้น สำหรับเป็นคู่มือให้ข้าได้วัดฝีมือ ข้ามีธุระอื่นต้องไปทำต่อ คงต้องขอตัวลาก่อน”
หลงจินเหอประสานมือไปทางซานอวิ้น ก่อนจะเดินลงเวที
“น่าเสียดายนัก ขอโชคดีน้องชาย หวังว่าเราจะได้พบกันอีก”
ซานอวิ้นกล่าวพร้อมกับเดินตามหลงจินเหอลงไปจากเวทีประลอง
“จินเหอ เจ้าเป็นยังไงบ้าง”
มู่หลิงก็รีบเดินมาถามทันที
“ไม่ ข้าไม่เป็นไร”
หลงจินเหอส่ายหน้าเล็กน้อย
“การประลองเมื่อครู่เป็นอย่างไรบ้าง?”
มู่หลิงถามด้วยความสงสัย
“ข้าว่าพี่ชายซานอวิ้นดูเป็นคนที่ลึกลับอย่างมากและเขาก็ยังคงซ่อนความแข็งแกร่งเอาไว้อีกด้วย”
“ข้าก็ไม่รู้ว่า ถ้าหากเขาแสดงฝีมือแท้จริงแล้วพลังลมปราณของเขาจะอยู่ที่ระดับใด”
“แต่ก็ถือว่าเป็นคนที่น่ากลัวมากคนหนึ่ง”
หลงจินเหอทำสีหน้าครุ่นคิดก่อนจะกล่าวออกไป
“พวกเราไปที่อื่นกันต่อเถอะ”
หลงจินเหอลากมู่หลิงเข้าไปในเมืองต่อ
“ไม่มีที่ที่เจ้าอยากจะไปบ้างเลยหรือไงกัน?”
หลงจินเหอหันไปถามมู่หลิง
“ไม่ ข้าไม่มี แค่ได้ออกมาโลกภายนอก ข้าก็มีความสุขแล้ว”
มู่หลิงส่ายหน้
