“อย่าเข้ามา! ข้าบอกว่าอย่าเข้ามา ไม่งั้นข้าจะฆ่านางนี่แน่”
ชายวัยกลางคนใช้มือล็อคคอของหญิงสาวเอาไว้อย่างรวดเร็ว
“เชิญ! เจ้าฆ่านางได้ตามสบาย ข้าไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับนางอยู่แล้ว”
หลงจินเหอกล่าวพร้อมกับก้าวเดินไปอย่างไม่รีบร้อน
“เจ้าเป็นใครกันแน่? เหตุใดถึงต้องมาฆ่าพวกข้าด้วย!”
ชายวัยกลางคนกล่าวด้วยท่าทางหวาดกลัว ร่างกายของมันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
“ข้าคิดว่าเจ้าน่าจะรู้อยู่แก่ใจ ว่าข้าฆ่าพวกเจ้าไปเพื่ออะไร”
หลงจินเหอกล่าวพร้อมกับก้าวเดินต่อ
“ไม่! เจ้าไม่สามารถฆ่าข้าได้ ข้าเป็นศิษย์ของนิกายมังกรฟ้า ถ้าหากเจ้าฆ่าข้าละก็ นิกายมังกรฟ้าต้องไม่ปล่อยเจ้าไปแน่”
ชายวัยกลางคนกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจ มันคิดว่าหลงจินเหอจะไม่กล้าลงมือเด็ดขาด
เพราะว่าบริเวณแถวนี้ทั้งหมด ล้วนเป็นอาณาเขตของนิกายมังกรฟ้าทั้งหมด
“หื้ม!? เจ้าเป็นศิษย์นิกายมังกรฟ้า?
“หลงจินเหอแสร้งทำเป็นหยุดชะงักไป
“ใช่แล้ว! ข้าเนี่ยแหละคือศิษย์ของนิกายมังกรฟ้า”
ชายวัยกลางคนที่เห็นว่าหลงจินเหอหยุดชะงักไป มันจึงยิ่งมั่นใจและกล่าวต่อไป
“แล้ว? จะให้ข้าทำอย่างไรต่อ”
หลงจินเหอแสร้งทำท่าทางหวาดกลัวต่อนิกายมังกรฟ้า
“ถอยหลังกลับไปซะ”
ชายวัยกลางคนกล่าวด้วยท่าทา
