ยว่าหลงจินเหอมาถึงด้านหลังของมันแล้ว
“บัดซบ! รวดเร็วนักนะ”
หลังจากที่แทงโดนเพียงภาพติดตา ชายวัยกลางคนก็กล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ก่อนจะหันหลังกลับมา
เมื่อชายวัยกลางคนหันหลังกลับมาก็สายไปแล้วเพราะว่าความรู้สึกเย็นเยือกปกคลุมไปทั่วคอของมัน
มือของหลงจินเหอได้ล็อคเข้ามาที่คอของมันเรียบร้อยแล้ว
ตูม!
อัั่ั่ั่ก!!
หลงจินเหอจับล็อคไปที่คอของชายวัยกลางคนอย่างแน่น ก่อนจะเหวี่ยงทุ่มร่างกายของมันลงกับพื้นของห้องโถงอย่างแรง
“คิดว่าความเร็วอย่างเจ้าที่ยังไม่แม้แต่จะไปถึงระดับปราณปฐพี จะตามความเร็วก้าวอัสนีของข้าทันงั้นหรอ?”
หลงจินเหอกล่าวเย้ยหยัน เขาค่อยคลายมือออกจากคอของชายวัยกลางคน ก่อนจะใช้เท้ากดไปที่บริเวณหัวไหล่ของมัน
อ๊ากกก!
“พะ-พอ ย-หยุด ข้าเจ็บ! ข้าเป็นศิษย์ของนิกายมังกรฟ้านะ!!”
“ถ้าหากฆ่าข้า นิกายมังกรฟ้าต้องไม่ไปปล่อยเจ้าไปแน่!”
ชายวัยกลางคนกรีดร้องโหยหวนออกมาอย่างน่าสมเพช
“ยิ่งเจ้าเป็นศิษย์ของนิกายมังกรฟ้า ข้ายิ่งต้องฆ่าเจ้าให้ได้เลย”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลงจินเหอจึงฉีกยิ้มกว้างทันที
“มะ-หมาย คะ-ความว่าไง?”
ชายวัยกลางคนเบิกตากว้างกล่าวอย่างตะกุกตะกัก เมื่อครู่หูของมันต้องฟังผิดเพี้ยนไปแน่
“หม
