เมื่อเห็นมู่หลิงกับหลงจินเหอสนทนากันอย่างสนิทสนม หญิงสาวผู้จัดการโรงประมูลจึงเดินออกไปอย่างเงียบๆ
“ข้าก็บอกเจ้าไปแล้วนี่ ว่าอาจจะใช้เวลานาน”
หลงจินเหอกล่าวด้วยสีหน้าอับจน
“ข้ารู้ แต่ข้าเบื่อที่จะอยู่ที่นี่แล้ว”
มู่หลิงกล่าวพร้อมกับทำหน้างอลใส่หลงจินเหอ
“เจ้าดูแปลกไปนะ? มีใครที่นี่รังแกเจ้าหรือเปล่า?”
หลงจินเหอเผยสีหน้าประปลาดใจขึ้นมา
“ไม่มี..”
มู่หลิงส่ายหน้า
“จินเหอ! ว่าแต่เจ้าไปก่อเรื่องอะไรไว้ เหตุใดตระกูลหลานถึงได้หมายหัวเอาไว้”
มู่หลิงกล่าวขณะที่เผยสีหน้ากังวลออกมา เพราะนางรู้จักตระกูลหลานเป็นอย่างดี
“เจ้าก็รู้เรื่องนี้?..”
หลงจินเหอขมวดคิ้วเล็กน้อย
“จะไม่รู้ได้อย่างไร เมื่อหนึ่งเดือนก่อน! เรื่องนี้ออกจะโด่งดัง มีแต่คนตามหาตัวเจ้าให้วุ่น”
“ข้าได้ยินมาว่าเจ้าไปทำร้ายนายน้อยตระกูลหลานจนบาดเจ็บสาหัสเป็นเรื่องจริงงั้นหรอ?”
มู่หลิงจ้องมองหลงจินเหอเพื่อรอคำตอบ
“สิ่งที่ข้าทำลงไปเป็นเรื่องจริง แต่พวกมันคิดที่จะปล้นสมบัติของข้า ข้าเพียงแค่ป้องกันตัวเท่านั้น”
หลงจินเหอพยักหน้าเล็กน้อย
หลังจากนั้นหลงจินเหอก็เล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างตนเองกับตระกูลหลานให้แก่มู่หลิงฟังทั้งหมด
“หลาน