นเหอฉีกยิ้มกว้างก่อนจะใช้หอกให้มือแทงสวนเข้าไปที่มือของวานรสามหาง
ปัง!!!
หอกในมือของหลงจินเหอไม่เพียงแค่ทำลายมือของวานรสามหาง อย่างง่ายดาย แต่ยังทะลุฝ่ามือของวานรสามหาง และทิ่มเข้าไปที่หัวของมันจนระเบิด
“บ้าเอย! มันหนีไปแล้ว”
หลงจินเหอกำลังยืนชมผลงานของตัวเองอยู่ เมื่อรู้สึกตัวอีกทีวานรสามหาง ที่เป็นเหยื่อล่อบนต้นไม้มันก็หนีไปแล้ว ต่อให้หลงจินเหอคิดจะตามมันไปก็ไม่สามารถติดตามความเร็วของมันได้ทัน
“คิดไม่ถึงว่าหอกนี่จะทรงพลังกว่าที่คิดเอาไว้เสียอีก”
หลงจินเหอจ้องมองหอกสีดำแดงในมือ ก่อนจะเก็บมันเข้าไปภายในแหวนมิติเช่นเดิม
หลังจากที่หลงจินเหอจัดการเก็บแกนกลางของวานรสามหางเรียบร้อยแล้ว เขาก็ทำได้เพียงนั่งรอเสี่ยวหงกลับมา
เวลาผ่านไปนานกว่าครึ่งชั่วยาม
ในที่สุดเสี่ยวหงก็กลับมา
“เสี่ยวหง! เจ้าไปนานขนาดนี้ ข้าหวังว่าเจ้าจะพบสถานที่ดีนะ”
หลงจินเหอมองเสี่ยวหงที่บินอยู่บนท้องนภา
กรี๊ชชช ~
เสี่ยวหงจึงส่งเสียงกู่ร้อง ก่อนจะมาบินวนรอบหัวของหลงจินเหอ
“ดี เช่นนั้นเจ้าก็นำทางไปเลย”
เมื่อกล่าวจบ หลงจินเหอก็ใช้ปีกเพลิงและบินตามเสี่ยวหงไปทันที
สถานที่ที่เสี่ยวหงพาหลงจินเหอมา เป
