้หลงจินเหอ
“สิ่งนี่คือ?…”
หลงจินเหอจ้องมองดูป้ายในมือ
“ป้ายนั่นเป็นเพียงสิ่งไว้สำหรับระบุตำแหน่งเท่านั้น แต่มันใช้ไม่ได้กับดินแดนด้านล่างแห่งนี้ ข้าเชื่อว่าด้วยความสามารถของเจ้า อีกไม่นานก็ต้องขึ้นมาดินแดนด้านบนอย่างแน่นอน เมื่อเจ้าขึ้นมาถึงดินแดนด้านบน พวกเราจะสามารถรับรู้ได้ทันที”
หญิงชุดคลุมดำกล่าว
“ข้าเข้าใจแล้ว เช่นนั้นขอลา”
หลงจินเหอเก็บป้ายเข้าแหวนมิติพร้อมกับก้าวสู่มิติเบื้องหน้าทันที
แม้ว่าหลงจินเหอจะไม่รู้ว่าแท้จริงกลุ่มคนชุดคลุมดำต้องการอะไรจากตัวเขากันแน่ แต่ก็ยังคงสรุปไม่ได้ว่ามาดีหรือมาร้าย
“คนต่อไปเข้ามาได้”
หลังจากที่หลงจินเหอไปแล้ว กลุ่มคนชุดคลุมดำก็ยังคงทำหน้าที่ต่อ
–
–
–
–
กลับมาทางด้านของหลงจินเหอ หลังจากที่ถูกส่งตัวมาก็พบว่าตัวเองมาอยู่กลางป่า
“ความรู้สึกแบบนี้ เหมือนกับตอนที่เจอกับผู้อาวุโสภายในสุสานอมตะเลยแหะ”
หลงจินเหอบ่นพึมพัม
“อากาศที่นี่หนาแน่นอย่างมาก แถมยังเต็มไปด้วยพลังลมปราณมากมายอีก ไม่แปลกใจเลยทำไมผู้คนถึงเรียกกันว่าฤดูแห่งการเก็บเกี่ยว”
เพียงแค่ใช้ฝ่ามือสัมผัสกับอากาศรอบข้าง หลงจินเหอยังสามารถรู้สึกได้
“ดูเหมือนว่าที่นี่ไม่ได้มีเพียงข้าแค่คนเดียวสินะ
