หลังจากที่หัวหน้าโจรป่านอนแน่นิ่งไปแล้ว ร่างกายของมันปรากฏหลุมลึกพร้อมกับโลหิตที่พุ่งทะลักออกมา หลงจินเหอลอยลงมาจากท้องนภาอย่างเชื่องช้า ก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าของโจรป่าผอมแห้งคนสุดท้าย
ใบหน้าของหลงจินเหอขาวซีดอย่างมาก เป็นผลมาจากที่เขาใช้พลังปราณไปอย่างมาก
โจรป่าผอมแห้งที่ยืนดูหลงจินเหอกับหัวหน้าโจรป่าสู้กันอยู่ตลอด มันยืนตัวสั่นไม่หยุด ขนาดหัวหน้าของมันยังพ่ายแพ้ แล้วมันจะทำสิ่งใดได้อีก?
“ข้าจะให้เวลาสิบลมหายใจ รีบไสหัวไปจากที่นี่ซะ แล้วอย่าได้กลับมาให้เห็นหน้าอีกไม่อย่างงั้นข้าจะฆ่าเจ้าอีกคน”หลงจินเหอกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นขณะจ้องมองไปที่มัน
“ขะ..ขอบพระคุณมากนายท่าน ข้าจะรีบไสหัวไปเดี๋ยวนี้”เมื่อโจรป่าผอมแห้งกล่าวจบ มีนจึงรีบวิ่งออกจากหมู่บ้านอย่างไม่คิดชีวิต แววตาที่เยือกเย็นของเด็กน้อยตรงหน้า ราวกับว่ามันจะเจาะไปถึงกระดูก
หลงจินเหอที่กำลังยืนมองดูโจรป่าผอมแห้งวิ่งออกจากหมู่บ้านจนหายลับไป
ตุบ!!
ร่างกายของหลงจินเหอที่แสร้งทำเป็นแข็งแกร่งเมื่อครู่ก็ล้มลงไปนอนที่พื้นทันที ก่อนสติจะเริ่มเลือนลาง
ทั้งพละกำลังและพลังลมปราณของหลงจินเหอในตอนนี้เรียกได้อ่อนแออย่างมาก
ถ้าหากเจ้าโ
