ิไปนานแค่ไหน หลงจินเหอก็รีบลุกขึ้นทันที
“เดี๋ยวก่อนคุณชาย มะ-ไม่ น้องชายหลงร่างกายของเจ้ายังไม่หายดี นี่ก็ใกล้ค่ำแล้ว เหตุใดถึงไม่พักอยู่ที่นี่ไปก่อน และค่อยเดินทางตอนเช้า”
เมื่อรู้ว่าหลงจินเหอกำลังจะรีบจากไปจิวลู่จึงรีบกล่าวห้ามทันที
“ใช่แล้วพี่ชาย ท่านควรจะพักอยู่ที่นี่ อย่างที่ท่านพี่พูดมานะ ท่านไม่ควรจะรีบจากไป ชาวบ้านยังไม่ได้ขอบคุณท่านเลยที่ช่วยหมู่บ้านเอาไว้”จิวซวนก็รีบกล่าวอีกคน
“เอาอย่างงั้นก็ได้ ข้าจะพักอยู่ที่นี่”หลงจินเหอคิดจะหาสถานที่สำหรับฟื้นฟูพลังลมปราณอยู่พอดี หากเดินทางโดยร่างกายยังไม่ฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์ หากเจอเหตุการณ์แบบวันนี้อีกครั้งโชคคงไม่ช่วยอีกครั้งอย่างแน่นอน
“ว่าแต่เหตุใดท่านถึงพันแผลให้ข้าซะมากมายขนาดนี้ ข้าไม่ได้บาดเจ็บเสียหน่อย ข้าเพียงแค่เหนื่อยล้าเท่านั้นเอง”หลงจินเหอชี้ไปที่แขนที่เต็มไปด้วยผ้าพันแผลก่อนจะกล่าว
“ขะ-ขอโทษ ขะ-ข้าไม่เคยรักษาใครมาก่อน”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลงจินเหอ จิวลู่ก็หน้าแดงขึ้นมาด้วยความเขินอายทันที ก่อนจะรีบกล่าวทันที
“พี่สาวลู่ หลังจากที่ข้าหมดสติไป เรื่องหลังจากนั้นเป็นยังไงต่อ? พวกโจรป่า?”เมื่อเห็นจิวลู่ที่กำลังเขินอาย หลงจินเห
