อก็รีบเปลื่ยนเรื่องคุย
“หลังจากที่น้องชายหลงหมดสติไป โจรป่าคนสุดท้ายที่น้องชายหลงปล่อยไปก็ถูกชาวที่กำลังหลบหนีออกจากหมู่บ้านช่วยกันจับตัวไว้และฆ่าไปเรียบร้อยแล้ว”
“เป็นเช่นนี้เอง”หลงจินเหอพยักหน้าเล็กน้อย
“เดี๋ยวข้าจะไปเตรียมอาหารมาให้ ไปกันเถอะน้องเล็ก ให้น้องชายหลงได้พักสักหน่อย”จิวลู่กล่าวพร้อมกับลากตัวจิวซวนออกจากห้องด้วยกัน
หลังจากที่จิวลู่และจิวซวนจากไปแล้ว
หลงจินเหอก็สำรวจสิ่งของว่าไม่มีอะไรหายไป ก่อนจะหยิบเอาโอสถยารักษาออกมาจากแหวนมิติ โอสถรักษาอันนี้ หลงจินได้ซื้อมาจากโรงประมูลก่อนจะจากมา
หลังจากที่หลงจินเหอกลืนโอสถรักษาลงไปก็ลุกขึ้นมานั่งบนเตียง ก่อนจะหลับตาลงและจะเริ่มดูดซับพลังจากโอสถรักษาทันที
พละกำลังและพลังลมปราณของหลงจินเหอจึงค่อยเริ่มฟื้นฟูขึ้นมาทีละน้อย เนื่องจากโอสถรักษาที่หลงจินเหอซื้อมานั้น เป็นเพียงระดับต่ำเท่านั้น
หลงจินเหอจึงไม่ได้หวังผลอะไรมาก
ผ่านไปไม่นานหลงจินเหอก็ดูดซับพลังจากโอสถไปจนหมด
ทว่าขณะที่หลงจินเหอกำลังจะลืมตาขึ้นมาก็พบว่าพลังลมปราณภายในร่างกายกำลังปั่นป่วน
“ความรู้สึกนี่มัน…”เมื่อรู้สึกได้ว่าพลังลมปราณภายในร่างกายกำลังปั่นป่วน หลงจินเห
