หลงจินเหอไม่คิดว่าหลังจากที่หัวหน้าโจรป่าใช้ทักษะแปลงกายไปแล้ว ระยะความแตกต่างของทั้งสองคนก็ยาวขึ้นไปอีก กายราชสีห์ไม่เพียงแต่ทำให้พละกำลังเพิ่มขึ้นอย่างเดียว แต่ยังเพิ่มความทนทานขึ้นด้วย ทำให้ยามนี้หัวหน้าโจรป่าได้เปรียบหลงจินเหออยู่ไม่มาก
‘เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของข้ากันแน่….เหตุใดถึงสั่นไม่หยุด แต่กลับไม่ได้สั่นเพราะความกลัว แต่กำลังสั่นเพราะความตื่นเต้น เป็นเพราะข้ากำลังสนุกที่ได้ต่อสู้อย่างงั้นหรือ?’
หลงจินเหอได้แต่คิดภายในจิตใจพร้อมกับมองไปที่มือทั้งสองข้างที่กำลังสั่นไม่หยุด
“เป็นอะไรไป เจ้าเด็กบัดซบ โดนไปแค่นี้ถึงกับตัวสั่นเพราะความกลัวเลยหรือไง ไม่ต้องกลัวไปอีกเดี๋ยวข้าจะรีบส่งเจ้าไปนรกเอง”
หัวหน้าโจรป่ากำลังมองดูหลงจินเหอที่กำลังสั่นก็กล่าวพร้อมกับริมฝีปากที่ยกขึ้น
“ฮื้ม!! คนอย่างข้าเนี่ยนะที่จะถูกโจรป่าต่ำต้อยอย่างเจ้าฆ่า”เมื่อได้ยินคำพูดของหัวหน้าโจรป่า ทำให้หลงจินเหอรู้สึกไม่สบอารมณ์ ก่อนจะพ่นลมหายใจและกล่าวออกไป
“เมื่อครู่ ข้าเพียงแค่ประมาทของเจ้าไปเท่านั้น แต่หลังจากนี้ไปคือของจริง”
เมื่อสิ้นเสียงของหลงจินเหอ เขาก็พุ่งเข้าไปหาหัวหน้าโจรป่าทันที
เนื่องจากหลงจินเหอได้รับรู้
