ได้พบกันใหม่”หลงจินเหอกล่าวพร้อมกับเดินออกจากห้อง
“อวิ๋นเอ๋อ…ลูกคิดว่าสหายน้อยจินเหอเป็นยังไง”หลังจากที่หลงจินเหอออกไปแล้วผู้อาวุโสหลินก็หันไปถามอวิ๋นเอ๋อ
“ทำไมท่านพ่อถึงถามแบบนั้น?”อวิ๋นเอ๋อถามกลับพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย
“นานครั้งที่พ่อจะเห็นลูกสนใจคนอื่นเป็นพิเศษ”ผู้อาวุโสหลินหัวเราะก่อนจะกล่าว
“ท่านพ่อเข้าใจผิดแล้ว…ที่ลูกสนใจน้องชายจินเหอ เพราะเขาเป็นที่ลึกลับต่างหาก”เมื่อได้ยินคำพูดของพ่อตัวเองก็ทำให้อวิ๋นเอ๋อหน้าขึ้นสีเล็กน้อย ก่อนจะรีบกล่าวออกไป
แม้ว่าร่างของหลงจินเหอจะยังไม่เติบโตเต็มที่ก็ตาม แต่ความหล่อเหลาก็ปรากฏออกมาแล้ว
“เฮ้อ จบสักทีควรจะรีบกลับนิกายดีกว่า หากขืนยังอยู่ที่นี่ต่อไป อาจจะมีปัญหาตามมาที่หลังก็ได้”
เมื่อหลงจินเหอออกมาถึงด้านหน้าของโรงประมูล เขาก็เตรียมตัวจะออกจากเมืองให้ไวที่สุดทันที โดยที่หลงจินเหอไม่รู้ตัวเลยว่าถูกสองสาวพี่น้องหงเยว่กับฮัวเหม่ยสะกดรอยตามมาอยู่
“แถวนี้คงไม่มีใครเห็นหรอกมั้งนะ”
หลงจินเหอที่ออกห่างจากตัวเมืองมาสักระยะ เขาก็เช็คเพื่อดูว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้ ก่อนจะใช้ทักษะลับของวิหคเพลิงทันที
เนื่องจากระดับพลังลมปราณของหลงจินเหอใน