็ไม่มีทางจำเสียงผิดคนอย่างแน่นอน”
ฮัวเหม่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงและเผยสีหน้าจริงจัง
“ตอนแรกที่ข้าได้ยินเสียง ข้าก็คิดเช่นเดียวกับเจ้า แต่ก็ยังคงสรุปไม่ได้ว่าเขาคือศิษย์น้องจินเหอจริง แม้ว่าจะใช่ศิษย์น้องจินเหอ บางทีเขาอาจจะมีเหตุจำเป็นที่ต้องปกปิดตนเองไว้ก็ได้ ทางที่ดีไว้รอจนกว่าจะจบการประมูลแล้ว ค่อยสะกดรอยตามไปดูด้วยกัน”หงเยว่หันไปกระซิบข้างหูฮัวเหม่ยเพื่อที่จะไม่ให้ผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงได้ยิน
“เพื่อที่จะไม่เป็นการเสียเวลา เรามาต่อกันที่ของชิ้นที่เก้ากันเลย”เมื่อสิ้นเสียงของผู้อาวุโสหลิน สาวงามสองคนก็เริ่มทำการเปิดหีบใหญ่ใบที่เก้าก่อนจะหยิบบางสิ่งออกมา
“นั่น…มันคือ?”
“ก้อนหินงั้นหรือ…”
“ไม่….มันเหมือนกับถ่านเลย”
“แท้จริงแล้วมันคืออะไรกันแน่”
เมื่อได้เห็นสิ่งของที่ออกมาจากหีบใบที่เก้าผู้คนต่างก็รู้สึกงงกันไปหมด เพราะสิ่งที่สาวงามสองคนหยิบออกมานั้น มันเป็นลักษณะคล้ายกับหินทรงกลมขนาดเท่าลูกฟุตบอลที่ไหม้เกรียมจนดำสนิท
“ของชิ้นนี้…แม้แต่ข้าก็ไม่สามารถสรุปได้ว่าแท้จริงแล้วมันคือสิ่งใด รอบหินก้อนนี้จะมีพลังปราณไหลออกมาตลอดเวลา แม้ว่ามันจะน้อยมากจะแทบจะไม่สามารถสำผัสได้เลยก็ตาม ส่ว
