“550000”หลงจินเหอกล่าวอย่างไม่รีบร้อน
หลังจากที่หลงจินเหอกล่าวออกไป เสียงของผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงก็ไม่ได้ดังขึ้นมาอีก แม้ว่าหลงจินเหอจะรู้สึกแปลกใจ เหตุใดผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงถึงไม่สู้ราคาต่อ ด้วยสถานะที่เป็นถึงผู้อาวุโสใหญ่ของนิกายมังกรฟ้า เงินจำนวนแค่นี้มันก็ไม่ได้มากมายอะไร
“550000 ครั้งที่ 1”
“550000 ครั้งที่ 2”
“550000 ครั้งที่ 3”
ผู้อาวุโสหลินก็เริ่มนับจนจบลง หลงจินเหอก็ได้รับไข่มุกเหมันต์มาครอบครอง ถือว่าเป็นการตัดสินใจที่ต้องถูกสำหรับหลงจินเหอที่เข้าร่วมการประมูลในครั้งนี้ ไม่อย่างนั้นอาจจะไม่ได้รับของล้ำค่าดีๆเช่นนี้
ของทั้งสิบชิ้นที่ถูกประมูลไปจนหมด ผู้อาวุโสหลินก็กล่าวขอบคุณผู้คนที่เข้าร่วมการประมูลในครั้งนี้ ก่อนจะไปยังห้องรับแขกเช่นเดิม
โดยจะมีอวิ๋นเอ๋อกับหลงจินเหอเดินตามหลังมา เนื่องจากผู้อาวุโสหลินเป็นเจ้าของโรงประมูล หลงจินเหอจึงได้รับของได้ไวกว่าคนอื่น
“ขอบคุณมาก...ผู้อาวุโสหลินและก็พี่สาวอวิ้นเอ๋อที่คอยช่วยเหลือ”
หลงจินเหอกล่าวพร้อมกับคารวะไปทางผู้อาวุโสหลิน
“โอ้ เรื่องเล็กน้อย สหายน้อยจินเหอ”ผู้อาวุโสหลินกล่าว
“เช่นนั้นข้าคงต้องขอตัวก่อน ไว้คราวหน้าเราอาจจะมีโอกาส
