คา 300000 เหรียญทอง”ผู้อาวุโสหลินกล่าว
“500000”
เมื่อสิ้นเสียงของผู้อาวุโสหลิน หลงจินเหอก็กล่าวขึ้นมาทันที
“บัดซบ…เจ้านั้นอีกแล้ว”
“จาก 300000 กระโดดไป 500000”
“เจ้าบ้านั้น ไม่คิดจะให้คนอื่นมีส่วนร่วมเลยหรือไง”
เมื่อได้ยินเสียงของหลงจินเหอที่กล่าวออกไป ผู้คนที่จ้องมองไข่มุกเหมันต์ตาเป็นมันก็ต้องยกเลิกความคิดทั้งหมดลงทันที เพราะราคามันสูงเกินที่พวกเขาจะสามารถประมูลได้
“น้องชายจินเหอ เจ้ามีเงินมากมายเท่าไหร่กันแน่”อวิ๋นเอ๋อที่นั่งอยู่ข้างหลงจินเหอก็ถามด้วยน้ำเสียงแปลก
เนื่องจากหลงจินเหอได้ประมูลของไปหลายอย่างแล้ว อวิ๋นเอ๋อคิดว่าเงินของหลงจินเหอไม่น่าจะมีมากนัก เพราะมันเกินจำนวนเงินที่ได้จากการขายทักษะทั้งห้าไปแล้ว
“530000”ผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงกล่าว
“เอาอีกแล้ว ท่านอาจารย์ ท่านไม่ต้องเสียเงินมากมายเพื่อพวกเราหรอก”คราวนี้ไม่ได้มีเพียงหงเยว่ที่บอกแต่ฮัวเหม่ยก็บอกด้วยเช่นกัน
“ข้าอยากให้พวกเจ้าเก็บไว้ป้องกันตัว”ผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงกล่าวออกมาด้วยสีหน้าห่วงใย
“ไข่มุกเหมันต์มันใช้ได้เพียงแค่คนเดียว พวกเรามีกันตั้งสองคน อีกอย่างมีท่านอาจารย์ค่อยปกป้องอยู่ ไข่มุกเหมันต์คงไม่จำเป็นหรอก”
หงเยว่กั
