“ต้องการอะไรให้ข้าน้อยช่วยหรือไม่….”หลังจากที่หลงจินเหอเข้ามาภายในก็เจอชายอ้วนเตี้ยกำลังยืนรอรับแขกอยู่ เนื่องจากหลงจินเหอได้สวมชุดคลุมเอาไว้จึงไม่สามารถระบุอายุได้ชันเจนชายอ้วนเตื้ยจึงไม่กล้าที่จะเสียมารยาท
หลงจินเหอเองก็ได้เปลื่ยนชุดคลุมตัวใหม่เพราะหากใส่ชุดตัวเดิมแล้วไปพบเจอเข้ากับผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิง เขาจะต้องรู้ว่าหลงจินเหอเป็นคนเดียวกับที่เจอภายในสุสานอมตะแน่
“ข้าต้องการนำสิ่งของมาขาย….ไม่ทราบว่าที่นี่รับหรือไม่?”หลงจินเหอกล่าว
“เชิญ…ตามข้าน้อยมา”แม้ว่าชายอ้วนเตี้ยจะรู้สึกแปลกใจ เพราะน้ำเสียงของหลงจินเหอเป็นเสียงของเด็ก แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีเสียมารยาท เนื่องจากคิดว่าหลงจินเหออาจจะใช้ทักษะปลอมตัวมา
หลงจินเหอที่เดิมตามชายอ้วนเติี้ยจนมาถึงหน้าของห้องหนึ่ง
“เชิญด้านในเลยขอรับ”ชายอ้วนเตื้ยเปิดประตูให้หลงจินเหอเข้าไปภายด้านใน จากนั้นก็เดินกลับไปรับแขกที่ด้านหน้าโรงประมูลเหมือนเดิม
หลังจากที่หลงจินเหอเข้ามาภายในห้องแล้ว ภายในห้องมีพื้นที่ขนาดใหญ่ไม่มาก แต่ตกแต่งไปด้วยเครื่องประดับมากมายจนดูหรูหราอย่างมาก ดูเหมือนว่าห้องนี้จะเป็นนห้องรับแขก
ภายในกลางห้องมีชายวัยกลางคนสวมช
