ตัดสินใจไปเพียงคนเดียว ในครั้งนั้นข้าได้ฆ่าศัตรูไปมากมาย แต่พวกมันก็มีกันอีกมาก จนทำให้ข้าต้องล่าถอยกลับ แต่ช่วงเวลานั้นแม้อยากจะถอยกลับก็สายไปแล้ว หัวหน้าของผู้บุกรุกได้ปรากฏตัวขึ้นและระดับของมันก็สูงกว่าข้าหนึ่งขั้น ในเมื่อไม่มีทางเลือกข้าจึงตัดสินใจใช้พลังทั้งหมดที่เหลือในการฆ่าลูกน้องของพวกมันจนหมดและเหลือแต่ตัวหัวหน้า แม้ว่าระดับของมันจะอยู่สูงกว่าข้าหนึ่งขั้น แต่ข้ามีสมบัติที่ช่วยให้ข้าสามารถต่อกรกับมันได้ ตัวข้าและมันต่างก็บาดเจ็บสาหัสกันทั้งคู่ เมื่อมันรู้ว่าสู้ข้าไม่ได้ก็เลือกที่จะหลบหนี ดูเหมือนว่ามันจะมีสมบัติบางอย่างในการควบคลุมพื้นที่ของมิติและใช้หลบหนีไป มันได้หลบหนีเข้าไปในช่องว่างของมิติข้าจึงตัดสินใจตามมันมา จนตัวข้ามาปรากฏที่ดินแดนด้านล่างแห่งนี้ และศัตรูก็ได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย แม้แต่ตอนนี้ข้าก็ยังไม่ทราบว่ามันยังมีชีวิตอยู่หรือไม่”ชายชราเล่าอย่างช้าๆ
หลังจากได้ฟังหลงจินเหอก็นั่งเงียบอยู่นานโดยกำลังใช้ความคิดอยู่
“แล้วเหตุใดท่านผู้อาวุโสถึงไม่กลับไปหานายของท่านละ?”หลงจินเหอกล่าว
“ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากกลับ แต่ข้าไม่สามารถกลับไปได้ต่างหาก หลังจากที่ตัวข้ามาปรา
