อยู่แล้วเป็นชายหนุ่มหนึ่งคนกับอีกสี่คนแก่ ทั้งห้าคนเป็นผู้อาวุโสที่มีสถานะสูงภายในนิกายมังกรฟ้าแห่งนี้
“จื้อโหยว..นี่เจ้าไปลักพาตัวเด็กหนุ่มคนนี้มาจากที่ใดกัน…”เมื่อเห็นชุนจื้อโหยวปรากฏกายตรงหน้า ชายหนุ่มสวมชุดสีม่วงจึงก้าวไปข้างหน้าพลางเอ่ยถาม
“หลี่หยิง…เด็กคนนี้ชื่อ หลง จินเหอ ต่อจากนี้ไปเขาจะอยู่ภายใต้การดูแลของข้า”ชุนจื้อโหยวจ้องมองชายหนุ่มชุดม่วงตรงหน้าก่อนจะกล่าวอย่างช้าๆ
“จินเหอ..นี้คือผู้อาวุโสสูงสุดหรือจะเรียกว่าผู้อาวุโสใหญ่ หลี่หยิง ส่วนคือนั่นผู้อาวุโสสอง และนั่นผู้อาวุโสสาม”ชุนจื้อโหยวชี้ไปที่คนเบื้องหน้าและก็แนะนำให้หลงจินเหอรู้จักที่ละคน
“ผู้เยาว์หลงจินเหอ คารวะผู้อาวุโสทั้งห้า”หลังจากกล่าวจบหลงจินเหอก็กล่าวออกมาด้วยท่าทางสุภาพและก้มศีรษะลงเล็กน้อยให้แก่ชายทั้งห้า
“จื้อโหยว…นี่มันไม่เร็วไปหน่อยหรือเขายังเด็กอยู่เลยนะ ไว้สัก 3 ปี ค่อยพามาเข้านิกายของเราใหม่ก็ได้นิ”ผู้อาวุโสหลี่หยิงหันไปมองชุนจื้อโหยว
“หลี่หยิง….เจ้าอย่าได้ถามข้ามากนัก เพราะแม้แต่ตัวข้าก็มีตัวเลือกไม่มากนัก อีกอย่างเจ้าไม่ได้สังเกตุถึงระดับพลังลมปราณของจินเหอเลยหรืออย่างไร? จินเหอเ
