ฝันเห็นสิ่งเดิมซ้ำๆ”หลงจินเหอก็เริ่มเล่า
“ฝัน..เจ้าฝันเห็นอะไรน้องเล็ก”จู่ๆหลงเฮยหยุนที่นั่งแช่น้ำอยู่ก็ลุกพรวดขึ้นมาทันที
“มันเป็นความฝันที่มืดมากๆ ตัวข้าอยู่ภายในโลกที่มืดมิดราวกับไม่มีที่สิ้นสุดและภายในความมืดมิดนั่นมีดวงตาสีทองขนาดใหญ่กำลังจ้องมองมาที่ข้าตลอดเวลา มันจะเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ข้านอนและฝันเห็น”แม้หลงจินเหอจะรู้สึกตกใจที่จู่ๆหลงเฮยหยุนลุกขึ้นมาแต่ก็ยังคงเล่าต่อ
“น้องเล็ก…มันก็เป็นเพียงความฝันเท่านั้น เจ้ากังวลมากไปแล้ว ข้าคิดว่าอีกไม่นานเดี๋ยวเจ้าก็จะลืมมันไปเอง”หลงไป๋เฉินกล่าวอย่างช้าๆไม่ได้วิตกกังวลอะไร
“ข้าก็หวังว่ามันจะเป็นเช่นนั้น เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน แช่นานไปมันจะไม่ดีต่อร่างกาย พี่ใหญ่ พี่รอง พวกท่านก็ควรจะขึ้นมาได้แล้ว”เมื่อได้ยินเช่นนั้นหลงจินเหอก็เพียงแค่พยักหน้าก่อนจะหันไปกล่าวกับอีกสองคนที่แช่อยู่ก่อนจะเดินกลับเข้าไปภายในบ้าน
“ขอแช่อีกสักประเดี๋ยว พวกเราจะตาม”หลงเฮยหยุนและหลงไป๋เฉินกล่าวขึ้นมาพร้อมกัน หลังจากเป็นหลงจินเหอออกไปแล้ว สีหน้าทั้งสองก็พลันเปลื่ยนเป็นเคร่งเครียดทันที
“พี่ใหญ่ ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีแค่เราสองคนที่ฝันเห็นดวงตาแปลกๆนั้น แม้แต่น้องเ
