“เรื่องนั้นพวกเจ้าไม่จำเป็นต้องกังวล แม้ว่าที่นั้นจะอันตรายสำหรับพวกเขาก็จริง แต่พวกเจ้าก็อย่าลืมสิ กว่าข้าจะมาถึงจุดนี้ได้ ข้าก็มาเกิดมาจากที่แห่งนั้น ข้าเชื่อว่าลูกของข้าสามารถอยู่รอดในดินแดนด้านล่างได้สบายอยู่แล้ว”ชายหนุ่มกล่าวอย่างช้าๆ
บรรดาเหล่าผู้คนที่ได้ยินคำพูดของชายหนุ่มก็นั่งเงียบและไม่กล่าวอะไรขึ้นอีกเลย
“น้องหญิงนำลูกของเรามานี่”เมื่อได้ยินชายหนุ่มกล่าว หญิงสาวก็นำทารกน้อยวัยแรกเกิดไปวางข้างกายชายหนุ่ม ส่วนข้ารับใช้อีกสองคนก็นำทารกน้อยไปวางด้วยเช่นกันก่อนจะก้าวถอยออกมาห่างๆ
ชายหนุ่มก็หยิบกำไลออกมา 3 วงซึ่งได้ทำมาจากหยกชั้นดีเลิศจนไม่อาจประเมินค่าของมันได้ ก่อนที่เขาจะสวมใส่มันให้ลูกชายคนโต โดยกำไลหยกทั้ง 3 วงจะแกะสลักชื่อของลูกแต่ละคนเอาไว้ ลูกชายคนแรกมีชื่อว่า หลง ไป๋เฉิน อายุ 2 ปี ลูกชายคนที่สองมีชื่อว่า หลง เฮยหยุน อายุ 1 ปี และลูกชายคนเล็กมีชื่อว่า หลง จินเหอ อายุเพิ่งจะเกิดได้ไม่กี่วัน หญิงสาวที่มองดูอยู่ห่างๆก็เริ่มน้ำตาไหลช้าๆ
“น้องหญิง…เจ้าจะร้องไห้ไปทำไมกัน”ชายหนุ่มหันไปกล่าวถามหญิงสาว
“ข้า…ไม่คิดว่าท่านพี่จะส่งลูกของเราไปที่นั้นจริงๆนะสิ”หญิงสาวก็เริ่มร้องไห้
