“จับไต๋แผนของศัตรูได้แล้วยังหักล้างมันได้อีก… กิสเลนเคยเรียนกลยุทธ์มาหรือเปล่านะ? ฮ่า ๆ บางทีข้าควรจะขอบคุณเบลินดาสำหรับ…”
“เรียน? แกรนด์ดยุกน่ะเหรอ?”แรนดอล์ฟพูดแทรกขึ้นมาพร้อมกับสีหน้าบึ้งตึง“เขายังไม่รู้อะไรเท่าข้าด้วยซ้ำ! เขาไม่เคยเรียนอะไรสักอย่าง”
ซวอลเตอร์เม้มปากแน่น ไม่มีพ่อคนไหนชอบฟังคำวิจารณ์ลูกตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อถูกเปรียบเทียบกับแรนดอล์ฟ
เมื่อรู้ตัวว่าพูดพลาด แรนดอล์ฟรีบเกาศีรษะอย่างเคอะเขิน ขณะที่ซวอลเตอร์หัวเราะเบา ๆ และโบกมือให้อภัย
“เอาเถอะ เขามักจะมีวิธีการของตัวเองเสมอ เจ้าก็รู้ ถึงจะดูแปลก แต่ก็ดูเหมือนจะได้ผลดีทีเดียว ตอนนี้ให้ทุกคนพักผ่อนเสียก่อน ทหารต้องการเวลาฟื้นฟู”
ความอยากรู้อยากเห็นของซวอลเตอร์สามารถรอได้ สิ่งสำคัญตอนนี้คือให้กองกำลังทั้งหมดได้พักก่อนเผชิญศึกครั้งหน้า
ในขณะที่แรนดอล์ฟกำลังรายงานสถานการณ์ให้ซวอลเตอร์ฟัง กิสเลนได้สั่งปลดกำลังทหารรับจ้างของเขาไปแล้ว และเดินไปยังที่แห่งหนึ่งตามลำพัง
รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏบนใบหน้าของเขา
“วิคเตอร์… เจ้าก็มาเองงั้นหรือ”
จากปากคำของเหล่าอัศวินที่ถูกจับ กิสเลนได้รับรู้ถึงตัวตนของผู้บัญชาการศัตรูเรียบร้อยแล้ว
วิคเตอร์หนึ่งในดาบสังหารของแฮโรลด์ เดสมอนด์
