“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
“พวกเจ้ามันบังอาจรบกวนเวลานอนของข้า!”
“แต่ก็ต้องยอมรับว่าสนุกใช้ได้!”
เสียงหัวเราะสะใจของกิสเลนดังก้อง เหล่าทหารรับจ้างในชุดเกราะดำต่างหัวเราะลั่นไปพร้อมกัน พวกเขาควบม้ากลับไปยังป้อมปราการพร้อมความฮึกเหิม
วิคเตอร์ที่เพิ่งได้สติกลับมาในที่สุด ระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างเดือดดาล
“ไล่ล่าพวกมัน! อย่าให้หนีไปได้!”
“ตึก ตึก ตึก ตึก!”
เสียงฝีเท้าม้าดังกระหึ่มเมื่อกองทหารม้าของวิคเตอร์พุ่งไล่ตาม แต่ด้วยความโกลาหลจากกลุ่มทหารที่ล่าถอยขวางทางไว้ พวกเขาไม่อาจเร่งความเร็วได้อย่างที่ควรจะเป็น
เมื่อถึงหน้าประตูป้อมปราการ ทหารรับจ้างของกิสเลนก็ทะลักเข้าไปในป้อมจนหมด
“บุกเข้าไป! อย่าให้มันรอดไปได้!”
ผู้บัญชาการกองทหารม้าตะโกนเร่งทหารของเขา หากพวกเขาสามารถโจมตีได้ทันก่อนประตูปิดสนิท โอกาสที่จะบุกเข้าไปด้านในก็ยังมี
“ตึก ตึก ตึก ตึก!”
เหล่าทหารม้ากลุ่มแรกเร่งกำลังเต็มที่ พุ่งตรงไปยังประตูที่กำลังจะปิด
ภายในป้อม ทหารรับจ้างต่างกรูกันเข้าไปอย่างโกลาหล
“หลบไป! ไอ้ขี้ขลาด!”
“รีบเข้าไป! พวกมันตามมาแล้ว!”
“ข้าต้องเข้าไปก่อน!”
เสียงตะโกนและความวุ่นวายทำให้พวกเขาชนกันเองจนเกิดความชุลมุน
“แคร่กกกก…”
ในที่สุด ทหารรับจ้างคนสุดท้ายก็พุ่งตัวผ่านประตูเข้าไป และประตูก็เริ่มปิดลงช้า ๆ
เหล่าทหารม้าของศัตรูลดหอกลง เตรียมบุกเข้าไปก่อนที่ประตูจะปิดสนิท
‘อีกนิดเดียว!’
