พวกเขาเชื่อมั่นว่าทันเวลา ก่อนที่บานประตูจะปิดลงพร้อมเหล็กดัดเลื่อนลงมา
‘เราจะทะลวงเข้าไปได้!’
แต่ในเสี้ยววินาทีที่พวกเขาเกือบถึงประตู…
“ฉึก!”
ห่าลูกธนูจากกำแพงป้อมกระหน่ำลงมา
“ฉึก! ฉึก!”
“อ๊ากกก!”
ทหารม้าจำนวนมากถูกยิงล้มลงในทันที แนวหน้าของพวกเขาเริ่มพังทลาย
“ตูม! ตูม!”
เหล่าทหารที่ตามหลังมาหยุดไม่ทัน พุ่งชนเข้ากับร่างที่ล้มอยู่และล้มระเนระนาดตามไป
บนกำแพงป้อมสโคแวนตะโกนสั่งด้วยน้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความสะใจ
“ยิง! ยิงต่อไป! อย่าหยุดมือ!”
ทหารป้องกันประตูทิศตะวันออกร่วมกับกองกำลังจากป่าอสูรของสโคแวนระดมยิงอย่างไม่ปรานี ต้องขอบคุณแผนล่วงหน้าของกิสเลนที่ทำให้พวกเขาเตรียมพร้อมอย่างดี
“ช่วยพวกเขา! ยิงเพิ่มเข้าไป!”
แรนดอล์ฟนำกำลังเสริมมาถึงพอดี เติมเต็มการโจมตีจากบนกำแพง
“ตุบ!”
ในที่สุด ประตูก็ปิดลงสนิท พร้อมเหล็กดัดที่เลื่อนลงอย่างมั่นคง ปิดกั้นศัตรูไว้ภายนอก
บัดนี้ ศัตรูไม่อาจเจาะป้อมปราการได้อย่างรวดเร็วอีกต่อไป เว้นเสียแต่ว่าอัศวินของพวกมันจะสามารถใช้มานาทำลายประตูหรือกำแพงได้
เมื่อกองทหารม้าที่เหลือเห็นว่าพวกเขาไม่อาจฝ่าประตูเข้าไปได้ จึงไม่มีทางเลือกนอกจากหันกลับไปยังแนวกำลังหลัก
เหล่าทหารที่รอดกลับมาในสภาพสะบักสะบอมสร้างภาพอันน่าสมเพชแก่ผู้ที่มองเห็น วิคเตอร์ที่เฝ้าดูความล้มเหลวนั้นอยู่ไกล ๆ กรีดร้องออกมาด้วยความโกรธแค้น
“อ๊ากกก! ไอ้พวกสารเลว!”
