ไม่ว่ากิสเลนจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่การเผชิญหน้ากับอัศวินสิบเอ็ดคนในคราวเดียว ย่อมเป็นไปไม่ได้
“เราต้องฆ่าเขาให้เร็วที่สุด!”เดรนเร่งเร้าอัศวินคนอื่น
แต่กิสเลนยังคงสงบนิ่ง เขายกมือขึ้นด้วยสีหน้าผ่อนคลาย
“เคร้ง! เคร้ง!”
เหมือนเป็นสัญญาณ เหล่าทหารรับจ้างในชุดเกราะดำก็กรูกันออกมาจากอาคารรอบด้าน
อัศวินต่างตกตะลึง
“เจ้ารู้เรื่องของพวกเราได้ยังไง? เจ้ายังรู้ถึงการเคลื่อนไหวของเราได้เป๊ะขนาดนี้ได้ยังไง?”
“หรือว่าเป็นเจ้า เดรน? เจ้าเป็นคนทรยศงั้นเหรอ?”อัศวินคนหนึ่งตะโกนออกมาด้วยความโกรธ พลางชี้นิ้วกล่าวหาเดรน
เดรนเหงื่อแตกพลั่ก ส่ายหัวอย่างลนลาน
“ไม่! ไม่ใช่ข้า! ข้าสาบานได้!”
ทว่าตอนนี้ ทหารรับจ้างในชุดเกราะดำได้ล้อมพวกเขาไว้ทุกด้าน แต่ละคนถือหน้าไม้ที่พร้อมจะยิง
“คลิก!”
เสียงขึ้นไกดังพร้อมกัน อัศวินกัดฟันกรอดพลางมองไปที่หัวลูกธนูจำนวนมหาศาล แม้จะเชี่ยวชาญการใช้มานา แต่ก็ไม่มีทางที่พวกเขาจะหลบลูกธนูจำนวนมากขนาดนี้ได้
ในขณะที่พวกเขายืนนิ่ง กิสเลนปัดฝุ่นที่กางเกงของตัวเองออกก่อนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ
“เดรน เจ้าก็เป็นคนทรยศเหมือนกันงั้นหรือ? ทำไมถึงมีสายลับเยอะขนาดนี้ในดินแดนนี้? พวกมันจ่ายเงินให้เจ้ามากแค่ไหนกัน?”
“บัดซบ! เจ้ารู้ได้ยังไง?”
เมื่อเห็นว่าทางหนีไม่มี เดรนจึงหยุดปฏิเสธ เขายอมรับความผิดของตัวเอง
