เศษซากของกำแพงที่พังทลายกองสูงจนแทบกลายเป็นทางลาดให้ปีนขึ้นไปได้โดยไม่ต้องใช้บันได
วิคเตอร์ยกมือขึ้น ก่อนจะออกคำสั่งให้ทัพเคลื่อนพล
ตูม! ตูม! ตูม!
เสียงกลองศึกดังก้อง กองทัพดิกัลด์เริ่มเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างเป็นระเบียบ
“เตรียมตัวให้พร้อม! ศัตรูกำลังรุกคืบมาแล้ว!”
เสียงคำสั่งของซวอลเตอร์ดังก้องไปทั่วกำแพงปราสาท ทหารเพอร์เดียมที่เตรียมรับศึกต่างยืนประจำตำแหน่งด้วยร่างกายที่สั่นเทา
แม้จะอยู่ไกลออกไป แต่ภาพของกองทัพดิกัลด์ที่เดินแถวมาอย่างมีระเบียบกลับสร้างความหวาดหวั่นแก่ทุกคน อีกทั้งจำนวนของศัตรูก็เหนือกว่าพวกเขาหลายเท่า
“อย่าตื่นตระหนก! เรามีกำแพงปราสาทคอยป้องกัน!”
ซวอลเตอร์ตะโกนปลุกขวัญกำลังใจไม่หยุด เสียงของเขาช่วยสร้างความหวังเล็กน้อยให้กับทหารที่แทบจะถืออาวุธไม่ไหวจากความกลัว ทุกคนพยายามรวบรวมสติและเตรียมพร้อมรับมือ
โครม!
กองกำลังหลักของศัตรูไม่ได้รุกตรงเข้าสู่กำแพง แต่กลับเป็นหอคอยล้อมสองหลังที่เคลื่อนเข้ามาจากด้านข้าง
เมื่อเห็นหอคอยเหล่านั้นเคลื่อนตัวใกล้เข้ามา ซวอลเตอร์ก็ออกคำสั่งทันที
“ยิง!”
ตุบ! ตุบ! ตุบ!
ลูกธนูเพลิงนับสิบพุ่งไปยังหอคอย แต่ด้วยโครงสร้างที่ถูกหุ้มด้วยหนังและแผ่นไม้ที่ชุ่มน้ำ หอคอยเหล่านั้นแทบไม่ติดไฟเลย
หากต้องการเผาหอคอยให้มอดไหม้ สิ่งที่พวกเขาต้องการคือการชโลมน้ำมันให้ทั่ว ซึ่งเป็นสิ่งที่เพอร์เดียมไม่มี
แน่นอนว่าศัตรูไม่ได้อยู่เฉย
ฟิ้ว!
