แต่เมื่อเขาแข็งแกร่งขึ้นด้วยพลังจากรูนสโตน ทามอสตั้งใจจะหาทางขับไล่เดสมอนด์ออกไป
ในขณะที่ฝันถึงอนาคต ทามอสก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์
“อืม แต่ด้วยกำลังพลที่ลดลง ข้าไม่แน่ใจว่าเราจะยึดเพอร์เดียมได้อย่างสมบูรณ์หรือเปล่า ต่อให้เกณฑ์ทหารใหม่ทันที ก็คงต้องใช้เวลา…”
“ข้าจะให้ยืมกองกำลังหลังจากเรายึดดินแดนได้แล้ว”
“อา ขอบคุณ ข้าจะตอบแทนความกรุณาของเคานต์เดสมอนด์อย่างแน่นอน”
ทามอสยิ้มออกมาในที่สุด รู้สึกโล่งใจอย่างแท้จริง
วิกเตอร์ที่ยิ้มตอบกลับมา กลับซ่อนประกายอำมหิตไว้ในดวงตา
‘เจ้าคนโง่เอ๋ย เมื่อเรายึดเพอร์เดียมได้ เจ้าก็ไม่มีค่าอะไรอีกแล้ว’
ตามแผน ทามอสมีกำหนดตายอย่าง “น่าเศร้า” ระหว่างสงคราม
และเมื่อถึงเวลานั้น ทายาทคนเดียวที่เหลือของดินแดนดิกัลด์ก็จะเป็นลูกชายคนรองของทามอส
อนาคตของเด็กคนนั้นก็จะตกอยู่ในกำมือของเคานต์เดสมอนด์
‘การทำลายกองลำเลียงเสบียงนั้นเหมาะเจาะนัก’
เพราะทหารที่ถูกกำจัดนั้นเป็นกำลังของดิกัลด์เอง ซึ่งพวกเขาวางแผนจะทิ้งอยู่แล้ว เพอร์เดียมเพียงแค่ทำหน้าที่แทนให้
‘แต่ใครกันที่อยู่เบื้องหลัง? แรนดอล์ฟหรือซวอลเตอร์? ไม่สำคัญหรอก ยังไงพวกมันก็ต้องตายอยู่ดี’
วิกเตอร์เลิกคิดฟุ้งซ่านและลุกขึ้นจากที่นั่ง
“ข้าจะกลับแล้ว อีกไม่นานเราก็จะถึงเพอร์เดียม เตรียมตัวให้พร้อม”
“ฮึ เข้าใจแล้ว”
เมื่อก้าวออกจากเต็นท์ เขาก็ทอดสายตามองกองทัพที่ตั้งกระจายตัวอยู่
